Britse stembusgang nauwgezet gecontroleerd door partijvertegenwoordigers Wie niet bijtijds stemt, krijgt bezoek

Als het stembureau op Victoria Square om zeven uur 's morgens opengaat, posteren zich meteen twee politieagenten voor de deur....

Van onze verslaggever

Henrico Prins

BIRMINGHAM

In Edgbaston, een kiesdistrict ten zuiden van het stadscentrum, hebben vertegenwoordigers van Labour en Conservatieven gebroederlijk op klapstoelen plaatsgenomen. Ze zitten voor de kerk waarin het stembureau is gevestigd, zodat ze kunnen bijhouden wie zijn stem uitbrengt.

De afgelopen weken hebben deze partij-activisten zoveel mogelijk kiezers naar hun voorkeur gevraagd. Die hebben daarbij het verzoek gekregen bijtijds naar het stembureau te komen. Wie dat nalaat, kan later op de dag een huisbezoek verwachten.

Labour is vlak na het middaguur al begonnen met zijn 'Operatie GOTV', Get out the votes. De Conservatieven zullen spoedig volgen. Voor de grootste twee partijen is Edgbaston een belangrijk district. Het is in handen van de Conservatieven, maar bij de vorige verkiezingen was hun meerderheid gering en nu hoopt Labour op een nipte overwinning.

Ben Shepherd, een student die namens Labour voor de kerk staat, zegt: 'Dit is eigenlijk de eerste keer dat we hier een kans hebben om de Tories te verslaan. Ik kon er niet van slapen, vannacht. Net alsof de kerstman langskomt.'

Allemaal onzin, meent de gepensioneerde David Feakins, die zegt dat 'wij van de Conservatieven' het in Edgbaston al dertig jaar voor het zeggen hebben, en 'dat er geen enkele reden is om te veronderstellen dat het na vandaag anders zal zijn'.

Uit vijf namen valt hier te kiezen. Naast Labour, Conservatieven en Liberaal-Democraten hebben in Edgbaston ook de Referendum-partij en de Brits-Democratische partij kandidaten op de lijst gezet. Vergeleken met sommige andere districten is het een beperkte keus.

Desondanks heeft Sam Martin (19) het er moeilijk genoeg mee. Zij is een van de ongeveer twee miljoen Britten die voor het eerst mogen stemmen. Met haar vriendin Wendy Aspinall loopt ze naar het stemhokje, waar ze heel lang ginnegappend naar elkaars ingevulde biljet kijken.

Martin: 'Ik heb vanmorgen uren met mijn moeder aan de telefoon gehangen. Die namen zeggen me niet zoveel, ik had wat raad nodig.' Nu heeft ze op de Lib Dems gestemd. Net als haar moeder. Aspinall (20) koos voor Labour. 'Ja, we moesten het maar doen, dacht ik.'

Meer mogelijkheden zijn er op de lijst van Selly Oak, een aangrenzend kiesdistrict. Zo heeft Peter Sherriff-Knowles, beter bekend als Johnny V. Badd, zich kandidaat gesteld namens zijn Monster Raving Loony Party. Gregory Gardner wil aandacht voor het abortus-vraagstuk met de Prolife Alliance, en Hugh Meads hoopt nu eindelijk eens te kunnen doorbreken met zijn Natuurwetpartij ('Zweven met behulp van yoga vormt de basis van een succesvolle regering').

Voor het stembureau in Selly Oak Centre legt Jennifer Huber uit dat de Loony Party 'iets ultra-links' is, voor de lol opgezet. 'In deze buurt wonen veel studenten, die willen nog wel eens frivool stemmen.' Huber, zelf ook student, heeft gewoon gekozen voor de Labour-kandidaat. 'Ik kan me niet voorstellen dat mensen hun stem weggeven aan zo'n nonsens-partij.'

John Simmons, een grijzende man die aan het begin van de avond in een wedkantoor nabij Victoria Square naar rennende paarden zit te kijken, kan zich wel degelijk indenken dat mensen voor 'nonsens-partijen' kiezen. De gevestigde partijen, zegt hij, 'zitten allemaal in het midden en doen allemaal hun best op elkaar te lijken'.

Je hebt de Conservatieven, zegt Simmons, de partij 'die roept dat het beter gaat, maar de afgelopen jaren heeft aangetoond niks te kunnen'. En je hebt Labour, de partij 'die almaar zegt dat we beter verdienen, maar de komende jaren gaat aantonen niks te kunnen'.

Hij is maar eens niet gaan stemmen vandaag, John Simmons. En in de uren die hem nog resten, zal het er niet meer van komen. 'Ik heb zeventig pond gewonnen. Het is lang geen slechte dag geweest.'

Meer over