BRIDGE: Nog wat plooien gladstrijken

In de aanloop van het EK voor landenteams (Montecatini, 14 - 29 juni) moeten de bondscoaches Kirchhoff (open) en Niemeyer (vrouwen) meerdere plooien gladstrijken....

De kans op herhaling van het bronzen succes op het vorige EK (Vilamoura 1995) lijkt klein. Van dat EK-team zijn alleen Jansen-Westerhof overgebleven. Het Groningse paar, dat ook deel uitmaakte van het gouden WK-team in 1993, zou de kar moeten trekken, maar heeft zowel tijdens de Olympiade 1996 als in de nationale competitie geen grote vorm getoond.

Jansma-Van Cleeff en Hoogenkamp-Verhees zijn nieuwkomers op dit niveau. Zij zullen moeten wennnen aan de continue stugge tegenstand en het monotone speelritme van dag in dag uit bridge.

Het is een unicum als een paar bij het debuut op een EK de spanningen direct de baas kan. Zelfs Leufkens-Westra, het sterpaar dat aan de basis stond van de fantastische resultaten in de laatste vijf jaar, maar zich voor dit EK op het laatste moment terugtrok, hadden twee EK's (1987 en 1989) nodig voodat zij zich in 1991 onder de sterkste paren van Europa schaarden.

Non playing captain Trouwborst zag zijn team in de oefeninterland op 18/19/20 april het onderspit delven tegen Olympisch kampioen Frankrijk (382-435). Een tweede test, in het pinksterweekeinde tegen Europees kampioen Italië versterkt met de Braziliaanse geweldenaren Chagas-Branco, wil de captain aangrijpen om de teamspirit op het peil te brengen dat noodzakelijk is in een EK mee te tellen.

Bij de vrouwen is de situatie rooskleuriger. Vriend-Van der Pas, Simons-Pasman en Gielkens-Van Zwol lopen al lang mee. Het zijn geroutineerde paren die technisch de confrontatie in het EK voor vrouwen-landenteams aankunnen.

Het kritieke punt bij de vrouwen is de motivatie. Zij hebben alles al eerder meegemaakt. Vriend-Van der Pas, het ankerpaar, kijken op een totaal verschillende manier aan tegen bridge en het spelen van een EK.

Aan de fanatieke Bep Vriend, die in 1974 haar internationale debuut maakte, zal het niet liggen. Zij blijft ambitieus, speelt gretig en wil in elk geval doorgaan tot en met de Olympiade in 2000 (Maastricht).

Marijke van der Pas vertelt een ander verhaal in een interview in Bridge: 'Het vuur is zo langzamerhand gedoofd. Ik zie wat ik ervoor moet laten staan en daar heb ik niet zoveel zin meer in. Het trainen is niet lollig meer en ik voel de terugslag van het niet echt meer bij de top te horen. Jaren was een medaille een zekerheid en was de vraag alleen welke kleur die had.'

Npc Ed Franken heeft de taak het geroutineerde team de wil om te winnen duidelijk te maken. Een plaats bij de eerste vijf, die recht geeft op deelname aan het WK, lijkt dan beslist een haalbare kaart. De oefeninterland tegen het sterke Frankrijk eindigde in Nederlands voordeel (490-451).

In het eerste spel van Nederland - Frankrijk slaagden vijf van de oost-west paren er tegen 4 niet in de vier slagen in schoppen en klaveren op te pakken. Jan Westerhof was de voor Nederland gunstige uitzondering.

(...)

Meer over