Braziliaanse gruwel

Onlangs werd bekend dat de Universiteit Utrecht stopt met haar studie Portugees. Het was de laatste universitaire opleiding Portugees die we in Nederland hadden. De vraag is nu waar de toekomstige vertalers van de rijke Portugeestalige literatuur hun kennis vandaan gaan halen.


August Willemsen (1936-2007) maakte het werk van grote dichters als Carlos Drummond de Andrade en Fernando Pessoa toegankelijk. Momenteel zijn het vooral vertalers als Harrie Lemmens en Arie Pos die het ene na het andere juweel in het Nederlands overzetten.


Van Lemmens verscheen onlangs de vertaling van de prijswinnende debuutroman Als ik mijn ogen sluit van de Braziliaanse schrijver en tv-presentator Edney Silvestre (1955). Een wonderlijk boek dat het midden houdt tussen een detective, een jeugdboek en een maatschappijkritische zedenroman.


Het verhaal speelt in 1961, als Brazilië 'in amper vijf jaar democratie een sprong van vijftig jaar voorwaarts' heeft gemaakt. Hoofdpersonen zijn twee 12-jarige jongens, de slimme Eduardo en de sterke Paulo. Zij vinden op een middag het lichaam van een met messteken om het leven gebrachte jonge vrouw. Het blijkt de echtgenote van de plaatselijke tandarts te zijn, die al snel bekent de moord te hebben gepleegd.


De twee jongens kunnen niet geloven dat de bejaarde tandarts hiertoe in staat was. Samen met een oude communist die nog een rekening open heeft staan met iedereen die macht uitoefent, zetten ze alles op alles om uit te vinden wie de moord dan wel heeft gepleegd.


Hun rondgang langs burgemeesters, bordelen en weeshuizen levert een fascinerend, gruwelijk beeld van wat een jarenlange dictatuur met een maatschappij kan doen.


Edney Silvestre: Als ik mijn ogen sluit.

Uit het Portugees vertaald door Harrie Lemmens.


De Arbeiderspers; 256 pagina's; € 18,50.


ISBN 978 90 295 8343 5.


Meer over