‘Bravo’ wil in de regering, zelfs met Desi Bouterse

Voor het eerst winnen drie bosnegerpartijen zetels in Suriname. Ronnie Brunswijk heeft zelfs de positie dat hij presidentskandidaten kan maken en breken....

Aan het einde van de zegetocht door de buurt, met in zijn kielzog een drumband en tientallen aanhangers, rinkelt het mobieltje van de oud-bankrover. De president hangt aan de lijn. Of hij kan langskomen om te praten over een coalitie. Ronnie Brunswijk: van lijfwacht van Bouterse en rebellenleider tot kersvers parlementslid met een sleutelrol in de Surinaamse politiek.

‘We hebben ze geslagen en verslagen’, schreeuwen boslandcreolen achter Ronnies rug over de opmerkelijke winst van drie bosnegerpartijen tijdens de verkiezingen van woensdag: van niets naar vijf zetels.

Brunswijk, gezocht in Nederland wegens drugssmokkel, kan presidentskandidaten maken en breken. Op straat, omgeven door zijn aanhangers, voert hij druk telefonisch overleg met de andere twee leiders van de A-Combinatie. ‘Natuurlijk had ik deze winst verwacht’, zegt hij later stoer in zijn kantoor. ‘Want de onvrede in het binnenland over onze achterstelling neemt met de dag toe.’

Met de woorden ‘Bravo!, Bravo!, de grote baas is terug’ werd Brunswijk, wonend in oostelijk Suriname, dit weekeinde als een held ingehaald in Paramaribo. De volgende dag schoof hij aan bij president Venetiaan voor de besprekingen over deelname aan een regering.

De opmars woensdag van de marrons (de nazaten van de vroegere slaven) is een revolutie in de Surinaamse politiek. Voor het eerst kan een partij van de boslandcreolen, een bevolkingsgroep die nog steeds voor dom en agressief wordt versleten, zitting nemen in een regering in Paramaribo.

Vijf jaar terug, toen hij in Nederland bij verstek werd veroordeeld tot zes jaar wegens drie drugstransporten naar Nederland, lukte het Brunswijk net niet om parlementslid te worden. In luttele weken zal hij nu plaatsnemen in de assemblee, net als die andere door Nederland gezochte drugsveroordeelde die ‘Bravo’ in de jaren tachtig bevocht: Desi Bouterse. Een man wiens leger toen een slachting aanrichtte in het dorp Moiwana.

‘Ik heb er geen moeite mee om samen met hem in een gebouw te zitten’, zegt Brunswijk als hij de deur in zijn kantoor op slot heeft gedaan. De vreugde is zo groot, dat iedereen komt binnenlopen. ‘Ik neem in het landsbelang zitting in die stoel. Het doet er niet toe wie naast, achter of voor mij zit.’

Zelfs een samenwerking met Bouterses NDP sluit hij niet uit. Brunswijk: ‘We willen met iedereen samenwerken die voor ontwikkeling van het binnenland is. We willen macht hebben om het onderwijs en de leefomstandigheden van onze mensen te verbeteren. Het Nieuw Front heeft ons nu voor het eerst uitgenodigd. Als we ons kunnen vinden in hun voorstellen, dan gaan we met hen in zee.’

‘Waarom zouden we iemand uitsluiten?’, vraagt Paul Abena, een andere leider van A-Combinatie. ‘We willen maximaal resultaat.’ Nee, bezweert Ronnie, voor een ministerschap zal hij niet gaan. Hij heeft het al druk genoeg met zijn lucratieve goud- en houthandel en zijn voetbalclub in de hoogste competitie. Bovendien, parlementslid-zijn vindt hij genoeg eer.

Een ministerschap is sowieso moeilijk voor de oud-leider van het Jungle Commando omdat een internationaal opsporingsbevel tegen hem is uitgevaardigd na het drugsvonnis. ‘Een hinderlijke zaak’, zegt Brunswijk over de kwestie. ‘Vooral omdat ik weet dat ik onschuldig ben.’

’s Avonds op straat wordt hij voor zijn partijgebouw in de lucht gegooid door zijn aanhangers. Vrouwen omhelzen hem en dansen met hem. ‘Over vijf jaar’, schreeuwt een van zijn aanhangers, ‘hebben we twintig zetels.’

Meer over