Brad en Julia nemen zelf hun brood mee

Steven Soderbergh had in Venetië wel het een en ander uit te leggen over zijn jongste film 'Full Frontal'. Laag budget, ieder zijn eigen make-up, en dan ook nog onscherpe beelden....

Van onze medewerker Jan Pieter Ekker

Eigenlijk is het vreemd dat het zoveel moeite kost sterren naar Venetië te lokken. Het mag dan niet allemaal even strak zijn georganiseerd, en de Gouden Leeuw mag de laatste jaren wat aan aanzien hebben verloren, mooi is het er wel. De rode loper is slechts een meter of tien, dus dat schiet lekker op, de paparazzi zijn er veel minder opdringerig dan in Cannes, en het publiek draaft avond na avond in groten getale op.

Wie niet weet waarnaar hij staat te kijken, laat zich bijpraten door zijn buurman. 'Dat is Tom Hanks, de ster uit Forrest Gump.' 'Dat is Sam Mendes, regisseur van, ja waarvan eigenlijk. . .'

Mendes en Hanks waren in Venetië ter promotie van de gangsterstripverfilming Road to Perdition en vermaakten zich prima. Hanks, voor het eerst te zien als 'bad guy' olijk: ' Je moet veel over je film praten, maar dat hoort bij mijn vak en is bovendien betrekkelijk eenvoudig; het is geen hogere wiskunde. Verder heb je de kans het San Marco te zien, en back stage kwam ik net Catherine Deneuve tegen. Overal waar je kijkt is hier schoonheid!' En Mendes, die op zijn 37ste een Oscar won voor American Beauty: 'Ik wil dat mijn film serieus genomen wordt, en de mensen hier nemen film serieus. Zo simpel is het.'

Steven Soderbergh had aanzienlijk meer uit te leggen. De 39-jarige Amerikaan scoorde de afgelopen jaren de ene hit na de andere, en werd de eerste regisseur van wie in hetzelfde jaar twee films werden genomineerd voor de Oscar voor beste regie en beste film (Erin Brockovich en Traffic; hij werd bekroond voor de regie van Brockovich). De wereld lag aan zijn voeten, Soderbergh kon maken wat hij wilde.

Hij maakte Full Frontal, die in Venetië werd ondergebracht in de tweede, 'alternatieve' competitie. Met reden. De film werd gemaakt in slechts achttien dagen, met een crew van elf mensen en een budget van twee miljoen dollar. Iedereen - van Julia Roberts tot Brad Pitt, van David Duchovny tot Kathleen Keener - kreeg hetzelfde betaald: 650 dollar per dag. De acteurs moesten zelf maar zien hoe ze op de set kwamen, en kleding en voedsel van huis meenemen. Ze moesten zelf hun make-up en haar verzorgen, ergens tussen de bedrijven door .

Desondanks, of juist daarom, zo garandeerde Soderbergh, zul je er veel plezier aan beleven. 'Because everyone needs a release' luidt de ondertitel, die evenzeer op de film als op de productiemethode, de regisseur en de acteurs lijkt te slaan. 'Deze groep acteurs durfde het experiment aan te gaan', vertelde Soderbergh tijdens een groepsinterview in een statige kamer in Hotel Des Bains.

'Bij een normale film, waaraan je met een crew van meer dan 150 man werkt, mag je blij zijn als een stuk of vijftig het naar hun zin hebben; de rest doet het voor het geld. Bij Full Frontal deden mensen alleen maar mee omdat ze het leuk vonden; geld speelde geen enkele rol. De acteurs waren hongerig naar een andere, alternatieve ervaring in hun carrière. De camera draaide de hele dag, en alles kon in de film terechtkomen. Na afloop waren ze uitgeput.'

Full Frontal is een film in een film in een film, over de dunne scheidslijn tussen echt en onecht, voor het grootste deel opgenomen met een digitale camera. Vergeleken bij Full Frontal is Dogma glad en gelikt: het beeld is modderig, wazig en onscherp, er wordt voortdurend onrustig in- en uitgezoomd. 'Ik stel vragen over de onuitgesproken afspraken tussen de filmmaker en zijn publiek, en wist van tevoren dat het onduidelijk is of het publiek dat wel wil zien. Daarom is de film ook met zo'n klein budget gemaakt.'

Laag budget of niet, de Amerikaanse kritieken waren vernietigend, en het publiek bleef weg. Maar Soderbergh maakt zich geen zorgen over zijn toekomst. 'Bij alle films die ik maakte had ik de artistieke eindverantwoordelijkheid. Sinds Sex, Lies & Videotape, waarvoor ik alles zo'n beetje zelf deed, heb ik een bepaalde naam: je huurt hem in en laat 'm zijn gang gaan. Als je dat niet wilt, vraag je aan ander. Dat is heel belangrijk voor mij.'

Op het moment is Soderbergh bezig met de montage van zijn volgende film, een remake van Tarkovski's Solaris, met George Clooney in de hoofdrol. Of het publiek voor Solaris, die met kerst in de bioscoop wordt verwacht, wél zal toestromen weet Soderbergh niet. ' Er zijn stukken van vijftien minuten waarin niet wordt gesproken; dat kan tegenwoordig eigenlijk helemaal niet meer. Maar ook Solaris heeft niet zo veel gekost: 46 miljoen dollar. Voor mij is dat veel geld; naar Hollywoodmaatstaven niet.'

Na Solaris neemt hij een jaar vrij. 'Dan heb ik tijd om films te bekijken op festivals. Daar kom ik nu niet aan toe.'

Meer over