Botsingen

Het goede nieuws is dat de tweede Morag Joss beter is dan haar debuut, Het badhuis. Het slechte nieuws is dat ook op de achterflap van Het muziekstuk (De Boekerij; fl 32,50) staat dat Joss 'zich kan meten met auteurs als P.D....

In dit boek (de vertaling van Fearful Symmetry) zijn opnieuw hoofdrollen weggelegd voor celliste Sarah Selkirk, politie-inspecteur Andrew Poole, en hun woonplaats Bath. De geheime minnaars Selkirk en Poole raken elk op hun manier betrokken bij de dood van een bejaarde plaatsgenote - door een bombrief die niet voor haar was bedoeld.

Tegen hun zin komen ze in contact met een lokaal amateur-operaclubje, een samenraapsel van onder anderen een gepensioneerde diva, haar autistische dochter, de vrouw van Poole, een gemankeerde componist en diens gefrustreerde vriendin. Al die karakters botsen stevig, totdat ook een van hen een gruwelijke dood sterft. Toeval? Of niet?

Joss heeft duidelijk haar best gedaan en toch bevredigt het resultaat niet. De plot en subplots zijn goed bedacht, maar niet geloofwaardig uitgewerkt. Dat geldt ook voor de personages, die de lezer koud laten. Zo worstelen Selkirk en Poole weinig overtuigend met hun verboden liefde.

Voeg daaraan toe de irritante uitleggerij, verkeerd uitgepakte pogingen tot humor in cliffhangers, uitvoerige, maar saaie exposés over de liefde en muziek; plus ergerlijke foutjes (Pole in plaats van Poole, Blastonbury waar Glastonbury wordt bedoeld), maar misschien kan Joss daar zelf niets aan doen. Een uitzondering: ze beschrijft erg mooi hoe het moet voelen autist te zijn.

Meer over