Bonusnijd

Het is er weer de tijd voor. Krijg ik 'm, of krijg ik 'm niet? Als de blijde doos van het kerstpakket leeg is, of zijn weg heeft gevonden naar een vergeten hoekje van de voorraadkast, lonkt de jaarlijkse bonus....

Wat werknemers na een aantal vette jaren als een verworven recht beschouwen, zien werkgevers als een tool of management ter stimulering van het optimaal presteren. Zo'n benadering kent geen onwrikbare zekerheden.

Dat ondervond ook een werknemer van het Okura hotel, in dienst sinds 1975. Vanaf 1981 ontving deze trouwe medewerker jaarlijks een bonus van tenminste een bruto-maandsalaris. Tot 1995. Nadien maakte Okura voor deze werknemer een einde aan dit extraatje. Vanaf 1996 werd hem nog maar een bonus van een weeksalaris uitgekeerd. Okura meende dat het haar vrij stond steeds opnieuw te bezien aan wie zij jaarlijks een bonus wenste te verstrekken en ook welke bedragen daarmee gemoeid zouden zijn.

In 1998 troffen partijen elkaar voor de kantonrechter. De werknemer vorderde de vanaf 1996 niet uitgekeerde bonusbedragen. De kantonrechter meende dat een werkgever in zijn algemeenheid de vrijheid heeft jaarlijks te bepalen aan wie en tot welk bedrag bonussen worden uitgekeerd. De kantonrechter had wel een maar: hoewel een jarenlang ontvangen bonus geen recht op een dergelijke uitkering doet ontstaan, mag in zo'n situatie niet zomaar willekeurig een wijziging worden aangebracht. Nu Okura niet kon aantonen dat een nieuw bonusbeleid werd geïntroduceerd, kreeg de werknemer gelijk.

Dit soort conflicten tussen werkgever en werknemer is doorgaans niet bevorderlijk voor de goede onderlinge verhoudingen. Vaak is een scheiding der wegen dan een kwestie van tijd. In dit geval waren werkgever en werknemer echter in staat gebleken tot een shake hands, want onlangs troffen zij elkaar wederom voor de kantonrechter. Beiden vasthoudend, want opnieuw ging het om de jaarlijkse bonus.

Vanaf 1999 bleek het Okura weer weigerachtig geweest te zijn een jaarlijkse bonus van een maandsalaris uit te keren. Dit keer moest de werknemer het doen met een bonus van drie weeksalarissen. Het Okura voerde aan dat het bonusbeleid wezenlijk was gewijzigd. Werknemers met een gezichtsbepalende functie krijgen méér bonus dan andere.

De vasthoudende werknemer behoorde als Chief Payroll niet tot deze categorie. De kantonrechter was nu wel overtuigd van nieuw beleid en dus mocht de regeling worden gewijzigd. Dit keer kreeg de werkgever het juridisch gelijk.

Met de bonus is het als met de beurs: resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.

Meer over