boerencola

Ze weten waar Afghanistan ligt en herkennen een Taliban op een kilometer afstand. Ze zeggen ineens poes tegen een vagina....

door wim de jong

Nee serieus, wat is dat eigenlijk, pap: een rund?

Vrijdagavond laat maar meteen de hulpvraag op internet gesteld. Binnen tien minuten is het al geregeld. Iedereen zijn pyjama en zijn tandenborstel inpakken. Er staat een expeditie op stapel. We gaan last-minute naar de boer. Een volle nacht logeren bij de familie Paul in Oud-Verlaat, een gehucht in Zuid-Holland. Waarbij inbegrepen: een bezoek aan de oorsprong van de biefstuk. Het mysterieuze rund.

De kleine hoeve ziet uit op het riviertje de Rotte en heet Ken Uzelven. De grootouders van de boer woonden er al. Tegen de buitenmuur op het erf hangen melkbussen. Er is een hooimijt. Een kippenren. Een hond die Rob bie heet. Er zijn pony's, lapjespoezen, twee paarden en een stuk of wat harige bruine koeien.

In het voorhuis zijn enkele kamers ingericht voor gasten. Op de bedden liggen kanten lakens, op de vloer dik bloementapijt. In het bijbehorende keukentje hang en een handkoffiemolen en een olielamp. De suikerklontjes zitten in een blikken bus met een afbeelding van Paleis Draken stein. In het antieke keukenkastje ligt de Bijbel.

Ook voor de ontspanning is gezorgd.

Er staat een doos met damstenen, en met bruine knopen voor de ontbrekende schijven. Er is Mens-erger-je-niet. En er staat een tv met een antenne en de onvermijdelijke paarse sneeuw buien van de vorige eeuw.

De stadskinderen zijn stomverbaasd dat het allemaal bestaat. Eerst je schoenen uitdoen als de boerin daarom vraagt. Dan Mens-erger-je-nieten zonder een volle bak Chipito's erbij. En als klapstuk: de tv aanzetten en dan alleen maar de ncrv redelijk in beeld krijgen. Willen boeren dan niet zappen? Zelfs het aangeboden glaasje limonade komt waarschijnlijk van een andere planeet. Pap, is dit boerencola?

De volgende ochtend zien we Het Rund. Het staat op stal en wordt door de boer met droog gras gevoederd. Geen schijn van kans dat daar ooit biefstuk van komt, weten de stadskinderen wel zeker. En gelukkig ook maar, want deze lieve koeien kunnen hun biefstuk uiteraard helemaal niet missen. Die moet dus maar gewoon uit de supermarkt blijven komen. De boerin bakt pannenkoeken en omeletten, en neemt dan vast afscheid. We kunnen er zolang en zoveel als we willen van eten. Maar zelf gaat ze met de boer in hun bmw naar Den Haag. Naar het schaatsen kijken voor de wereldbeker. Docht er Ingrid is coach van de knsb-ploeg. Het enige wat voor vertrek nog van de logés wordt verlangd, is dat ze het gastenboek tekenen. Wat enthousiast gebeurt.

We doen het maar in boerenletters, nemen de stadskinderen zich ernstig voor, want anders begrijpt de boerin het misschien niet.

Meer over