Boek

Het was in de eerste klas van de lagere school. Of we nog wisten wat voor geschenken de drie koningen meebrachten naar Bethlehem....

Ik geloof dat we Leo toen klassikaal uitgelachen hebben, maar later ben ik zijn antwoord gaan begrijpen. December was de maand waarin wij, in het herfsttij van het roomse leven, verblijd werden met kerst- en winterboeken. Leo dacht gewoon wat meer aan het plezier van het kind dan aan dat van de ouders. Wat moet een kind met mirre?

Nog steeds brengt de post in de laatste weken van december boekjes. Ik zie ernaar uit, en denk dan weer aan Leo. Uitgevers, drukkers, boekhandelaren, maar ook vrienden die de degelpers bedienen, en, steeds vaker tegenwoordig, de laserprinter. Een kerstverhaal van Dylan Thomas, 'Een gelijkenis' van Conrad Busken Huet, een verhandeling over het lijden van Christus, een bundel Nederlandstalige gedichten van allochtone Nederlanders, een verhaal van Pauline Slot; het zijn dagen waarin je veel en van alles door elkaar leest.

Maar de mooiste uitgave werd vervaardigd door Jasmine. Ik kreeg hem op de avond van tweede kerstdag. Roze papier, dubbelgevouwen. Binnenin heeft ze alle woorden geschreven die zij, bijna zes jaar oud, al zonder hulp kan schrijven: Jasmine, opa, vis, boom, papa, dag. Op de voorkant is een geel hart geplakt met daarin de titel. Die heeft ze voor deze gelegenheid leren schrijven: BOEK. En zo gebeurde het in die dagen dat haar boek ook woord is geworden.

Meer over