Bits en de beautiful

Kom je enthousiast met de krant die dag binnen, kijk hier, Internet binnenkort via de kabel in huis, en dan zie je het verkeerd vallen....

Nou, begin je zoekend, nou. Maar eigenlijk is het niet te ontkennen. Ja, inderdaad, de televisie wordt ook al gekaapt en het wordt alleen maar erger, ga daar maar vanuit.

Ga, bijvoorbeeld, maar eens in de winkel kijken, daar staan ze al weer een jaartje betrekkelijk betaalbaar te wezen, de tv-decoderkaarten. Je zet zo'n ding achterin je pc en in een hoekje van je beeldscherm ontrolt zich in het vervolg The Bold and the Beautiful, terwijl je gewoon doortikt aan wat je tikken moet.

Dus, vraagt de winkelman als de computer eenmaal besteld is in één moeite door, decodertje mevrouw-meneer? Maar hoe moet dat dan, winkelman, zo'n decodertje? Nou, we zetten hem er dus wel voor u in, en u doet de kabel eraan, en. . .

Je onderbreekt hem maar even. De kabel? Moeten we die nu ook nog doortrekken naar het kantoortje, dat zweethok waar letter voor letter de centjes moeten worden verdiend? De zwartwit uit 1974 die op de slaapkamer ernaast vooral sneeuwstormen vertoont, is al teveel van het goede.

Ha, maar dan trekt de niet-voor-één-gat-te-vangen-verkoper de krant van die dag. Kijk hier, Internet binnenkort via de kabel in huis. Casema wil het, met een miljoen abonnees, en CAI-Westland en onze eigenste KTA, Amsterdam, half miljoen. Dan hebt u die toch maar mooi alvast liggen. En daar heeft hij even een punt, leg je later - een dag bedenktijd - nog eens rustig uit.

Immers. Internet gaat nu nog via de telefoonlijn. Dat kost tikken en dat niet alleen, het kost ook pijn en moeite want je kunt daar eigenlijk te weinig informatie tegelijk doorheen persen. Dus staan plaatjes en teksten ondanks je razendsnelle modem toch buiten adem op het scherm, nadat je secondenlang hebt gewacht tot je een ons weegt. Voor een videofilmpje misschien wel minuten.

Door een televisiekabel past een keer of vijf keer meer informatie, een kwestie van bandbreedte noemen ze dat. Klik doet de muis, pats doet het scherm. Dat werk, ideaal. Een beetje zoals doorsnee televisie-kijken, taftaftaf, maar dan met honderdduizenden kanalen om langsheen te zappen.

En, daar komt de natuurlijke vervolgvraag, wat gebeurt er dan beneden? Komt er in de huiskamer dan een muis aan de televisie - onhandig zo'n snoer van de buis naar de tweezitter, maar goed. En ga jij dan in een hoekje over Internet surfen terwijl wij gezellig Ridge over de schouder van de moeder van Eric's buitenechtelijke dochter zien staren en Stephany buiten een auto-ongeval krijgt?

Jaja, gezellig, Bits en de Beautiful samen op de bank, probeer je nog gevat. Maar goeie vragen zijn het, gewetensvragen. De beslotenheid van je jongenskamer, waar je ongegeneerd met software kunt krukken en niemand ziet wat jij allemaal voor dubieus op je beeldscherm tovert, dat allemaal opeens temidden van koffie met een sprits?

Meneer, heb je de volgende dag de winkelman gebeld, doet u maar geen decodertje in de pc. Ook niet om te beginnen, nee. En laat de pc eigenlijk ook maar zitten.

Martijn van Calmthout

Meer over