Bij zoveel superlatieven moet er stront aan de knikker zijn

De Dakota Acces Pipeline wordt, zo vermeldt de eigen website, 'de veiligste en uit milieuoogpunt verstandigste manier om ruwe olie te vervoeren vanaf binnenlandse olieputten naar Amerikaanse huishoudens'. Het olievervoersproject, dat nog in uitvoering is, is 'het resultaat van een uitgebreid goedkeuringsproces' en zal resulteren in 'een van de veiligste, meest geavanceerde pijpleidingen in de wereld'.

Sheila Sitalsing
null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Boven aan de website staan in grote letters de woorden die de nieuwe Amerikaanse president zo graag op zichzelf betrekt: 'the best'. De Dakota pijpleiding is 'de beste manier om ruwe olie op de markt te brengen'.

Bij zoveel superlatieven kun je er donder op zeggen dat er stront aan de knikker is en dat de mensen buiten in groten getale boos protestborden omhoog staan te houden. Over een afstand van bijna 2.000 kilometer zal de leiding op termijn door het Amerikaanse landschap kronkelen en dan ligt het voor de hand dat ze niet overal met de duimen omhoog 'the best!' roepend langs de kant staan.

Op de Dakota pijpleiding zijn heel wat groepen boos. Greenpeace, meer dan 160 wetenschappers en handenvol duurzaamheidsorganisaties zijn bevreesd voor onomkeerbare schade aan dier, mens en milieu, want 'pijpleidingen gaan stuk'. Boeren maken zich zorgen over de effecten op de bodemkwaliteit. Organisaties die een punt maken van de bestrijding van corruptie van het openbaar bestuur vrezen dat Donald Trump de zakenman, die een groot financieel belang in de pijleiding bezit, invloed zal uitoefenen op het oordeel van Donald Trump de president inzake het Dakotaproject.

En de Sioux, van wie het grootste protest komt, omdat ze niet zijn geconsulteerd zoals wettelijk voorgeschreven, terwijl dat ding vlak langs hun gebied loopt. Ze zijn bezorgd dat hun drinkwater en heilige begraafplaatsen vervuild zullen worden door lekkages.

De tegenstanders vinden de Eerlijke Bankwijzer aan hun zijde, die al geruime tijd bezig is met een campagne om Nederlandse bankklanten erop te wijzen dat ING en ABN Amro betrokken zijn bij de financiering van het project.

Of iedereen een goed verhaal heeft, weet ik niet - van de Brent Spar-affaire heb ik onthouden dat er geen absoluut gelijk bestaat in dit soort kwesties.

Buitengewoon boeiend zijn de reacties van de partijen die onder vuur liggen wel. Zo liet ABN Amro afgelopen november een verklaring uitgaan onder de titel 'ABN Amro financiert Dakota Acces-pijpleiding niet'. Daarin legt de bank uit dat ze niet de pijlijn financiert, maar enkel het moederbedrijf erachter, ETE. Verder vond de bank het ook heel vervelend, van die Sioux. De mensen moesten dus niet zo naar doen tegen ABN Amro.

Daar moesten we thuis enorm om lachen. Omdat ze ook bij de propaganda-afdeling van de ABN kennelijk zo geconditioneerd zijn door het brievenbusmaatschappijdenken, dat ze daar écht zijn gaan geloven dat ze niet medeverantwoordelijk zijn als er maar voldoende schijven zitten tussen de euro en de eventuele wandaad.

Het was een kwestie van tijd voordat ABN Amro zich genoodzaakt zag een bericht de wereld in te sturen dat van iets meer begrip getuigt voor de boze buitenwereld. Gisteren was het zover. De situatie wordt, aldus een nieuwe verklaring, 'nauwlettend gevolgd', de bank houdt zich 'strikt' aan fatsoensnormen, en oefent maximale druk uit op ETE om zich te gedragen jegens de indianen.

Tussen de regels door kon je het angstzweet van de bankiers ruiken.

Meer over