'Bij wie te klagen over de ombudsvrouw?'

Waar hebben ze het over in de Verenigde Staten? Over de ombudsvrouw van The New York Times, die zich negatief uitliet over haar collega's, constateert onze correspondent Michael Persson.

Liz Spayd tijdens haar interview bij Fox. Beeld
Liz Spayd tijdens haar interview bij Fox.Beeld

In de grote storm van mediakritiek die na de verkiezingsoverwinning van Donald Trump in Amerika is losgebarsten, kan iedereen het mikpunt worden. Het laatste doelwit is de ombudsvrouw van The New York Times, die zich negatief had uitgelaten over haar collega's.

Dat kwam haar op forse kritiek te staan: haar verwijt dat haar collega's partijdig waren, betekent dat zij zich nu zelf moet verdedigen tegen verwijten van partijdigheid.

Liz Spayd, de ombudsvrouw in kwestie, zat begin deze maand bij Fox News, waar ze mocht uitleggen wat er mis was met de krant, naar aanleiding van een column die ze daarover na de verkiezingen had geschreven. 'Betere campagneverslaggeving was nodig geweest', was de kop van die column, waarin ze schreef dat veel lezers hadden geklaagd over de pro-Clinton-houding van de krant.

'Dat was een heel eerlijk stuk, goed gedaan', begint Tucker Carlson, een conservatieve presentator van Fox. Vervolgens pakt hij de krant erbij van 10 november, twee dagen na de verkiezingen. 'Democraten, studenten en buitenlandse bondgenoten staan voor de realiteit van een Trump-presidentschap', was de opening krant. Wat Spayd daarvan vond?

'Zo'n kop baart me zorgen', zegt ze. Volgens haar zit de krant te veel in een New Yorkse cocon en hebben de redacteuren 'geen gevoel voor mensen die niet zo leven als zijzelf'.

Ze prijst daarna het harde werk en de professionele standaarden van haar collega's. Maar vervolgens leest Carlson een aantal tweets voor van in zijn ogen partijdige Times-verslaggevers. 'Het Witte Huis als warenhuis.' 'De nieuwe president, afkomstig van reality-tv, kiest zijn kabinet alsof het een schoonheidswedstrijd is.' En: 'Het Kiescollege was bedoeld om mensen zoals Trump van het presidentschap af te houden.'

Tekst gaat verder onder de video.

'Nemen ze me in de maling?' zegt Carlson. 'Dit zijn nieuwsverslaggevers!'

'Ja, dat is belachelijk', zegt Spayd. 'Ik weet niet of deze mensen zouden moeten worden ontslagen, maar ze gaan wel over de schreef, en dat moet consequenties hebben.'

Dat is haar dus niet in dank afgenomen. Spayd werd een schande genoemd, beschamend, en de slechtste ombudsvrouw die de krant kan hebben in het tijdperk van Trump. 'Bij wie moet ik klagen over de ombudsvrouw?', vraagt een lezer zich af.

Dat Spayd haar collega's zo afviel bij Fox News, toch geen bolwerk van journalistieke standaarden, leek natuurlijk op verraad. Bovendien waren de tweets van haar collega's niet zo heel kwalijk. Maar de achterliggende kritiek van Spayd op de krant is niet gek; ook haar voorgangster schreef vorig jaar dat de krant veel te vooringenomen was, te veel op de hand was van Clinton, en de kandidatuur van Bernie Sanders lange tijd had miskend en onderschat.

Spayd haalde na de verontwaardiging wel bakzeil, en zei tegen Politico dat ze zich wat terughoudender had moeten uitlaten. Maar ze bleef bij haar standpunt dat verslaggevers op sociale media voorzichtiger moeten zijn omdat ze verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd. Nog steeds was niet iedereen overtuigd. Een van de journalisten herhaalde zijn tweet over het Witte Huis als warenhuis. 'Ik heb het genoemd zoals ik het zie.'

Overigens heeft de krant de afgelopen maanden óók het verwijt gekregen dat Clinton juist te hard werd aangepakt, en Trump te zacht. Spayd verdedigde vorig weekend een groot (en goed uitgezocht) profiel van Steve Bannon, de chef-strateeg van Trump, die door de auteur wel als populist werd gekwalificeerd maar niet als racist. Dat vonden veel lezers te eufemistisch voor de man die de rechtse website Breitbart heeft geleid.

Spayd zal voorlopig nog genoeg te doen hebben. In een gepolariseerd land is er altijd één partij die een artikel partijdig vindt.

Meer over