Bij vlagen een flits van de Sneijder die alles kan

Bij het getal 99 is er niets te vieren. Het is de aankondiging van wat er gaat komen, op z'n best. Zo was het woensdagavond ook voor Wesley Sneijder, die tegen Wales zijn 99ste interland speelde. Een onbeduidende wedstrijd, maar wel een met voor hem hoopvolle trekjes.

AMSTERDAM - Grote vraag: wordt interland nummer 100 een feestje? Dan, op 13 juni in Salvador, wacht Spanje. Het is het eerste WK-duel voor Oranje in Brazilië. De reprise van de WK-finale van 2010. Het is tevens de eerste wedstrijd die Sneijder als 30-jarige zal spelen, want vier dagen voor dat groepsduel is hij jarig geweest.

Zal hij er dan net zo'n vreugdehupje uitgooien als gisteren na 76 minuten? In de stroperige 'uitzwaaiwedstrijd' tegen Wales is daar ineens die splijtende pass op Arjen Robben, die de vijandelijke defensie openrijt. Robben demarreert en laat invaller Lens 2-0 scoren. Sneijder springt omhoog en balt de vuist in triomf. Zo moet het dus.

In wat een 'uitzwaaiwedstrijd' heet te zijn, is Sneijder lange tijd in niets de speler geweest die zin heeft om de handen vrolijk naar de tribunes te richten. Hij beweegt de handen wel, maar het zijn de geïrriteerde gebaren van een speler die niet blij is met wat hij om zich heen ziet.

Vragend hangen de handen langs zijn lichaam in een tempoloze eerste helft. Open palmen, geërgerde houding. Na een verkeerde pass van Nigel de Jong. Nadat het weer te lang heeft geduurd voordat hij is aangespeeld. En bij het aanspreken van scheidsrechter Bülent Yildirim, die hij moet kennen uit de Turkse competitie.

Als aangever van de beide spitsen Robben en Van Persie beleeft Sneijder aanvankelijk frustrerende minuten. In Joe Allen, de aanvoerder van Wales, treft hij de beste speler aan de kant van de tegenstander. Allen toont lef en branie. Hij is niet bang voor de nummer 10 van Oranje, die zich bijna geheel in Oranje heeft gestoken.

De tape om de polsen, zijn schoeisel: als Sneijder versnelt, zie je een Oranje schicht over het veld gaan. Terwijl het geluid van de regen op het dichte dak van de Arena steeds beter waarneembaar is, wordt het spel van het Nederlands elftal steeds stroever. Als Robben na ruim een half uur 1-0 maakt, wordt hij plichtmatig gefeliciteerd.

In de dagen rond de interlands tegen Ghana, afgelopen zaterdag in Rotterdam, en Wales is het veel gegaan over de fitheid van Sneijder. Dat hij zo hard heeft gewerkt om zichzelf terug te vechten. Letterlijk dus, want hij kreeg hulp van kickboksers.

Dat verhaal werd overal gretig opgepikt. Maar het staat in schril contrast met de feestelijke verhalen over Sneijder in aanloop naar het vorige WK, dat van 2010. Destijds had hij met het Inter van coach José Mourinho de Italiaanse landstitel én beker gewonnen, alsmede de Champions Leaguefinale tegen het Bayern München van de huidige bondscoach Van Gaal.

Sneijder was in topvorm. Velen wezen naar coach Mourinho die hem weer vertrouwen had gegeven nadat hij was afgeserveerd door Real Madrid. Anderen zagen in de opbloeiende liefde voor levenspartner Yolanthe juist de oorzaak van zijn continue verblijf op een roze wolk.

Illustratief voor zijn vertrouwen van toen was een hilarisch moment tijdens een interviewsessie in het spelershotel in Johannesburg. Sneijder had een sportblad in handen gedrukt gekregen, waarop hij de cover sierde met de zojuist gewonnen Champions Leaguebeker.

'Kijk', riep hij hard en quasi provocerend in de richting van Mark van Bommel, die iets verderop zat en de finale met Bayern had verloren. Sneijder hield de cover lachend omhoog in een volle persruimte. Zo ziet branie eruit. Van Bommel, die de grap wel kon waarderen, lachte terug.

Van die Sneijder, de voetballer die alles dat hij aanraakte in goud zag veranderen, zie je vier jaar later bij vlagen een flits, zoals woensdag in de tweede helft. Optimisten vermoeden dat hij zich in Brazilië zal oprichten, geprikkeld als hij zou zijn door de afgenomen aanvoerdersband en de eerdere kritiek van Van Gaal over zijn fitheid.

Sneijder is bovendien een toernooivoetballer, de topper die kan excelleren op een eindronde. Hij speelde vooralsnog drie EK's en twee WK's. Negentien toernooiwedstrijden leverden zeven doelpunten op. Maar of dat een garantie is voor succes? Eerst maar eens zijn 100ste interland afwachten. Die zal de toon zetten voor zijn WK én dat van Oranje.

undefined

Meer over