Column

Bij goede film voelt de casting onvermijdelijk

Fascinerend hoe Pulp Fiction eruitgezien had als Tarantino's favoriete acteurs erin hadden meegespeeld.

John Travolta in Pulp Fiction. Beeld .
John Travolta in Pulp Fiction.Beeld .

Als het aan regisseur Quentin Tarantino had gelegen, had Pulp Fiction er heel anders uitgezien. Dan was huurmoordenaar Vincent Vega niet gespeeld door John Travolta, maar door Michael Madsen, voor wie hij de rol had geschreven. Zijn kompaan Jules was bedacht met Laurence Fishburne in het achterhoofd, niet Samuel L. Jackson. En voor Mia had hij zestien actrices in gedachten, maar niet Uma Thurman. Dit blijkt uit een uitgelekt lijstje op reddit.com. In twee A4'tjes heeft Tarantino per rol alle mogelijke acteurs op een rijtje gezet, met daarbij aangegeven wie zijn eerste, tweede en derde keuze was.

Johnny Depp staat erbij, en Al Pacino. De Ezechiël 25:17 citerende Jules had zomaar gespeeld kunnen worden door Eddie Murphy. (Maar nooit, nooit een rapper, zo schreef Tarantino).

Fascinerend om te bedenken hoe de klassieker - zeven Oscarnominaties en nog steeds Tarantino's populairste film - er had uitgezien als de omstandigheden net even anders waren geweest. En wat waren de consequenties geweest voor de filmgeschiedenis? Pulp Fiction is immers de film die de ingekakte carrière van Travolta wist aan te zwengelen, Bruce Willis (ook niet genoemd in Tarantino's lijstje) opnieuw in de markt zette en de loopbaan van Thurman een boost gaf. Zou Willis dan serieus genoeg zijn genomen voor die psychiaterrol in The Sixth Sense?

Bij een goede film voelt de casting onvermijdelijk: alsof niemand anders de rol had kunnen spelen. Vaak gaat het zo: de ene acteur blijkt niet te kunnen, de ander niet te willen en een derde wordt door de producent vervangen door eentje die minder kost of meer geld moet opleveren.

Er zijn meer castings geweest die de filmgeschiedenis drastisch op zijn kop hadden kunnen zetten, aldus de overlevering. Molly Ringwald, dat leuke roodharige meisje uit al die vrolijke highschoolkomedies uit de jaren tachtig, schijnt de hoofdrol van Pretty Woman te hebben afgeslagen. Precies, de doorbraakrol van de romantische komedie-koningin Julia Roberts, terwijl Ringwald daarna van de radar verdween. Michelle Pfeiffer wilde niet in het verontrustende Silence of the Lambs spelen. Will Smith snapte geen bal van het script van The Matrix. Burt Reynolds is nog steeds boos op zijn agent omdat hij niet Han Solo speelde in Star Wars, maar de toenmalige nobody Harrison Ford.

Voor filmmakers die hun gedroomde cast aan hun neus voorbij zien gaan, zijn dit hoopvolle verhalen. Mits talentvol, kun je ook met een b-keuze een klassieker afleveren.

Meer over