Column

Beurzen en bedrijven niet bang voor populisme

Financiële autoriteiten, zoals eerder het IMF en gisteren de ECB, mogen dan hel en verdoemenis over het opkomend populisme preken, de beurzen blijven er ijzig kalm onder. Zelden is de stemming op de beurzen zo rustig geweest als in de maanden dat de Britten kozen voor de Brexit en de Amerikanen een mafketel naar het Witte Huis stuurden.

Peter de Waard
'De grootste bedreiging is vooralsnog Marine Le Pen, maar met François Fillon is een sterke tegenstrever opgestaan.' Beeld afp
'De grootste bedreiging is vooralsnog Marine Le Pen, maar met François Fillon is een sterke tegenstrever opgestaan.'Beeld afp

Al maandenlang beweegt de AEX-index zich rond de 450 punten. Afgezien van de eerste maand van dit jaar toen de Chinezen met tegenvallende cijfers iedereen de schrik op het lijf jaagden, is de aandelenmarkt in Nederland en eigenlijk ook in andere Europese landen een toonbeeld van stabiliteit. Tegelijkertijd breken de Amerikaanse indices record op record, terwijl van tevoren was voorspeld dat een Trump-victorie tot een crash zou leiden. Deze week ging de Dow-Jonesindex zelfs door de 19 duizend - een barrière waar zo lang tegen is aangehikt dat sommigen vreesden dat die nooit meer zou worden genomen.

Eigenlijk trekken de aandelenbeurzen zich nauwelijks iets aan van de machtsgreep van de populisten. En ook de bedrijven maken zich er niet ongerust over. De inkoopmanagersindices (pmi's) - volgens de kenners de beste indicatie voor het vertrouwen van bedrijven in de economie - zijn sinds de crisis niet meer zo hoog geweest. Het midden- en kleinbedrijf in Nederland is uiterst optimistisch over 2017, toch een jaar dat de populisten in Nederland, Oostenrijk, Frankrijk, Italië en Duitsland allemaal op eenzelfde stunt als die van Trump hopen.

De reden kan zijn dat beleggers en bedrijven denken dat de soep niet zo heet wordt gegeten als die wordt opgediend. Als daadwerkelijk handelsverdragen, munt- en economische unies worden opgeblazen, zoals de populistische leiders met veel bravoure roepen, zouden bedrijven daar grote schade van ondervinden - zeker multinationale ondernemingen en de exportindustrie. Het stopzetten van de immigratie en het terugsturen van illegalen zouden de horeca en de landbouw zwaar treffen. Maar die sectoren maken zich vooralsnog drukker over cholesterolwaarden en mestoverschotten dan over populistische politici.

Misschien zijn de markten naïef. Misschien kijkt de markt juist verder dan veel economische analisten en financiële autoriteiten. Beppe Grillo is nog lang geen premier van Italië, ook als Renzi het referendum verliest. Geert Wilders komt zelfs met een verdubbelde aanhang nog niet in het Catshuis. Merkel staat sterk in haar gevecht met Alternative für Deutschland. De grootste bedreiging is vooralsnog Marine Le Pen, maar met François Fillon is een sterke tegenstrever opgestaan.

Misschien doen nationale politici er in de mondiale wereld niet meer toe. Geldstromen en hoofdkantoren zijn zo snel te verplaatsen dat internationale concerns ieder moment kunnen switchen als het ergens te heet onder hun voeten wordt.

Onduidelijk is of dat een angstwekkende of juist een geruststellende gedachte is.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over