Ben Staartjes 1928-2014

Altijd zette Ben Staartjes zich in voor de zeilsport. Drie keer nam hij deel aan de Olympische Spelen.

PETER DE WAARD

Ben Staartjes was een zeilicoon. Dat merken zijn zoons nu hun vader er niet meer is. Zij hebben talloze reacties uit binnen- en buitenland op zijn overlijden ontvangen. Als het even kan, zouden de nabestaanden Staartjes' as graag uitstrooien in Loosdrecht, de plas waar hij ooit met de zeilsport begon. Drie keer deed hij mee aan de Olympische Spelen. In 1972 werd een gouden medaille voorspeld, maar Staartjes werd teleurstellend vijfde. 'Faalangst', verklaart zijn zoon Robertjan, zelf zeiler. 'Alleen bestond dat woord toen nog niet.'

Staartjes, bijgenaamd 'Big Ben' - meer vanwege zijn daden dan zijn omvang - overleed op 17 maart in het Belgische Kapellen, waar hij de laatste 24 jaar woonde. Hij werd geboren in 1928 in Amsterdam. Acteur Aart Staartjes was een zijn neven. Een jaar eerder had zijn vader, een exploitant van fietsenstallingen, het bedrijf de Taxameter Centrale opgericht, hij importeerde instrumenten voor automobielen. Behalve ondernemer was zijn vader ook een verwoed watersporter. Hij nam zijn kinderen op vrije dagen graag mee naar Loosdrecht. Daar leerde hij de jonge Ben zeilen.

Die blonk al snel uit en behaalde na de oorlog veel nationale titels. Staartjes wilde echter ook internationaal zijn kwaliteit bewijzen en stapte eind jaren zestig over op de Tempest, een olympische klasse. Hij was al gauw de beste van de wereld. Zijn enige concurrent zou de Rus Valentin Mankin kunnen zijn. Vlak voor de Spelen van 1972 in München werd gezegd dat één gouden medaille vaststond: die van Staartjes en zijn zeilmaat Kees Kurpershoek. Ze waren nog met afstand de beste op de Europeans in La Rochelle en tijdens het jaarlijkse zeilevenement de Kieler Woche. Amerikaanse televisieploegen kwamen naar zijn woning in Bussum om een medaillewinnaar te kunnen portretteren. De olympische zeilwedstrijden vonden plaats in het vertrouwde Kiel. Het werd een deceptie. Staartjes en Kurpershoek werden slechts vijfde.

Vier jaar later, toen bij de Spelen in Montreal de zeilwedstrijden plaatsvonden in Kingston, eindigde hij samen met Ab Ekels op de achtste plaats. Toen was hij geen favoriet en kon hij wel vrede hebben met deze klassering. Vier jaar later zou hij nog een keer aan de Spelen deelnemen, dit keer als de chef d'equipe van de Nederlandse zeilploeg. Veel landen boycotten deze Spelen in Moskou vanwege de Russische inval in Afghanistan. Samen met Geert Bakker bewerkstelligde hij dat Nederland wél een zeilequipe afvaardigde naar de olympische wedstrijden die in Tallinn werden gehouden.

Zelf bleef hij tot op gevorderde leeftijd op hoog niveau zeilen. Hij bleek een lepe zeiler te zijn. Als hij niet de snelste was, wist hij zijn tegenstanders af te troeven door middel van slimheid en bluf. In 2005 werd hij zelfs nog een keer Nederlands kampioen, toen hij al ver in de 70 was.

Staartjes bleek ook een gewiekst zakenman die zijn bedrijf, de Taxameter Centrale, flink uitbreidde. Tegenwoordig is dat vooral gespecialiseerd in de verkoop van parkeersystemen. In 1990 droeg hij de firma over aan zijn kinderen. Staartjes bleef nauw betrokken bij de organisatie van de zeilsport. Dankzij zijn inzet ging de Conny van Rietschoten Trofee, de meest prestigieuze zeilprijs van Nederland, met de uitverkiezing van de 'zeiler van het jaar' niet verloren.

undefined

Meer over