Ben betrapt

Op de werkplek wordt niet altijd gewerkt. We drinken koffie, lezen de krant en bespreken een voetbalwedstrijd. Sinds er op elk bureau een computer staat, blijft het daar niet bij....

Uit de rechtspraak blijkt dat uitsluitend dat laatste internetgebruik reden is voor baas' boosheid en in het ergste geval voor ontslag. Het gaat er werkgevers doorgaans niet om dat er wordt geïnternet, maar om wat er zoal wordt bekeken.

Werkgevers die het surfgedrag van werknemers controleren, laten zich vaak weinig gelegen liggen aan de Wet bescherming persoonsgegevens, zo blijkt uit een recente publicatie in het maandblad Arbeidsrecht. Op dit moment echter, blijkt noch de gesnapte werknemer, noch de rechter aandacht aan de normen van de wet te besteden. Werkgevers doen er desondanks goed aan een gedragscode voor internet- en e-mailgebruik te ontwikkelen.

Alleen zo kan een werkgever voorkomen dat hij geconfronteerd gaat worden met schadevergoedingsacties die werknemers kunnen instellen wegens schending van de wettelijke normen. Het College bescherming persoonsgegevens heeft voor werkgevers die op e-mail- en internetgebruik willen controleren een zogenoemde raamregeling, een soort modelgedragscode, opgesteld.

Vast staat inmiddels wel dat een werkgever binnen zekere grenzen te aanvaarden heeft dat binnen werktijd privécontacten worden onderhouden en dat de privacy daarvan moet worden gewaarborgd. Dat geldt voor een mailtje, maar ook voor de telefoon. Wie wel eens in de trein zit, weet dat mensen al of niet onder werktijd met hun mobiele telefoon maar moeilijk maat kunnen houden.

Zo ook een 56-jarige accountmanager. De werkgever ontdekte dat met het door de werkgever ter beschikking gestelde mobieltje, in een periode van zes maanden maar liefst 477 keer privé was gebeld. Het verweer van de werknemer dat de gesprekjes slechts kort van duur waren, mocht hem niet baten.

Volgens de kantonrechter was de omvang van dit gebel, gelet op een toch al onder druk staande arbeidsrelatie, voldoende reden voor ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Zonder vergoeding.

De werkgever had het overigens niet bij de constatering van het aantal privégesprekken gelaten. Hij achterhaalde dat steeds dezelfde persoon werd gebeld en zelfs wist de werkgever te melden dat deze persoon daarvoor door haar werkgever was berispt. Misschien dus een mobiele liefdeslijn. Betwijfeld kan worden of de werkgever met het vergaren van die informatie binnen de grenzen van de privacy-wetgeving bleef.

Meer over