Belangrijker zijn dan taart

JOHANNES van Dam, veelbelezen schoolmeester is meedogenloos en altijd boos. In Elsevier en in Het Parool. Ook boos op mensen die hij bewonderde, als hij ze betrapt op een fout in een oude publicatie....

Anonieme schrijvers van menukaarten die fouten maken, zijn ook niet jarig. Waag het niet 'Ceasar salad' te schrijven als voorbij de C eerst de a moet en dan pas de e. Van Dam: 'Om te beginnen is het Caesar, niet Ceasar. Als ik Ceasar op de kaart zie staan, heb ik al gegeten en gedronken, en dat gebeurt vaker dan u zich kunt voorstellen.'

De mededeling staat in een nieuwe bundel met stukjes van Van Dam over eten en drinken, Eet Op! Het klinkt zo bitter. Veel beter had Nederlands meestwetende culi dyslectische klunzen hulp kunnen bieden door het voortaan officieel toe te staan de a helemaal weg te laten: Cesarsalat. Het staat al op de zakken konijnenvoer voor menselijke consumptie in supermarkten, zoals onlangs aangetroffen in Reykjavik.

Het is het persoonlijke overgewicht in zijn schrijfsels dat menig verrassend en leerzaam stukje net weer verknoeit. De auteur is belangrijker dan de taart waarover hij schrijft. Op het potsierlijke af. Van Dam gaat tekeer als God zelf. Want wie anders dan de Here is bij machte te oordelen over alle (!) tartes Tatin die in de Nederlandse horeca worden aangeboden?

Van Dam: 'Tarte Tatin, die je steeds vaker in Nederlandse restaurants ziet en bijna nooit goed is.' Even verder, zelfde taart: 'Simple comme bonjour, maar het gaat de krachten van negentig procent van de koks te boven.' Zoiets kan een plaatselijke culinaire journalist die weinig zijn dorpse stad uitkomt, toch helemaal niet weten?

Het is maar het beste om snel over zijn pedante opmerkingen heen te lezen. Het zou zonde zijn van de tekst eromheen, als het boek uit ergernis half gelezen de recycling in gaat. Deze autodropwetenswaardigheden zijn er om te bewaren. Van Dams bundels De Tafel van Tien en Eten is een Ambacht, en nu Eet Op!, zijn goede naslagwerkjes. Naarmate men er meer bezit, kunnen vaker culinaire ruzies worden beslecht. Je kunt haarfijn te weten komen wat het verschil is tussen lamsoor en lamsoor, of tussen bamboespruiten en palmhart. Let niet op de eerste zinnen als het over bamboespruiten gaat. Zoals deze overbodige, 'Niet iedereen weet het verschil tussen bamboespruiten en palmhart', waarna de grote schrijver op zijn hurken verder gaat: 'Om dit even op het laagste niveau uit te leggen: palmhart komt meestal als ronde schijfjes op de markt, bamboe als langwerpige stroken.' Daarna wordt de lezer toch nog goed bediend. Eet Op! is verplichte kost voor culi's.

Meer over