Beau's kwartet en Monique's j'accuse

Van Erven Dorens komt uit voor zijn natuurlijke habitat en Samuel gaat het allemaal anders en beter doen.

Elke vrijdag Wat er goed was en wat wat minder deze mediaweek

Op het slagveld van de vaderlandse journalistiek stelden zich deze week twee legers op. Aan de ene kant Monique Samuel, de jeugdige politicoloog en journalist met als voornaamste wapen haar grote mond. Tegenover Samuel plaatste zich een interventiemacht van oorlogsverslaggevers, vastberaden deze journalistieke ramp een halt toe te roepen. Samuel had zich in een blog denigrerend uitgelaten over Midden-Oostenverslaggevers. Die zouden alleen vanaf hun hotelbalkon verslag doen. Nee, nu zij was aangesteld als een van Rob Wijnbergs Correspondenten ging ze het héél anders aanpakken dan die balkonplakkers: rondreizen, mensen spreken, 'ontwikkelingen en bewegingen onderzoeken én in beeld brengen'. Ze vatte het nog maar even samen in een Correspondentiaanse oneliner: 'Het wordt tijd om niet langer achter het nieuws aan te gaan, maar het nieuws vooruit te zijn.'

In Caïro en Aleppo moet de iPad boos tegen de grond zijn gesmeten. Mensen spreken? Rondreizen? Ontwikkelingen in beeld brengen? Was dat nu niet juist wat zij op hun standplaatsen deden? Met gevaar voor eigen leven?

Inderdaad.

Gelukkig regende het woensdagavond zo hard dat menig Nederlander de televisie zal hebben verkozen boven het balkon. Zij zagen in Nieuwsuur een confronterende reportage van Saskia Dekkers over de moeizame opvang van Syriërs in Bulgarije. Ze sprak met de vluchtelingen, bracht hun ellende in beeld.

Gedegen, journalistiek werk: een beter antwoord konden de verslaggevers zich niet wensen. Loes Reijmer

Misschien hebt u, net als wij, een zwak voor Beau van Erven Dorens. Dan waren het zware jaren. Wij voelen uw pijn.

Beau, ooit de grote tv-belofte van Nederland, stapelde flop op flop. Een zaterdagavondshow met Marc-Marie Huijbregts, een oudejaarsconference, een actualiteitenrubriek én een talkshow op Talpa, en De Wereld van Beau, een programma waarin Beau subculturen, maar vooral ook zichzelf verkende.

Stuk voor stuk charmante, maar niet al te succesvolle programma's. Beau verbeet de pijn en werkte stug door aan shows waarin zijn hart minder leek te liggen.

De oplettende kijker viel iets op: Beau excelleerde in deze programma's. Hoe minder inhoud, hoe beter, leek het wel. Deal or No Deal, RTL Boulevard en sinds vorig jaar Shownieuws, wij stelden ons zo voor dat Beau het ook doorhad en eronder leed. Sinds woensdag weten wij beter.

Beau was tafelheer bij De Wereld Draait Door en werd als verloren zoon door pater familias Van Nieuwkerk ontvangen. Of Matthijs een beetje thuis was in de 'Sylvie- en Sabia-hoek'. Het antwoord liet zich raden.

Beau greep naar de binnenzak van zijn jasje en haalde daar een kwartet uit met alle hoofdrolspelers van deze zaak. Hij had 'de hele middag geplakt'. Een foto van de kaarten bevestigde dit.

Interesseert het hem iets, vroeg Matthijs, dat werk aan de Shownieuws-desk. 'Ik zie het als één groot spel', zei Beau. 'Het is een Griekse tragedie.'

Graag nodigen wij onszelf uit voor een potje kwartetten bij Beau thuis. Mag hij spelmaster zijn.

undefined

Meer over