'Bal halen, sukkel!'

Van een afstandje kun je het opgewonden geschreeuw al horen. Turks en Nederlands door elkaar. 'Hier die bal!' 'Laat mij eens eventjes meedoen!' 'Ga die bal halen, sukkel!' Een groepje Turkse jongens voetbalt bloedfanatiek op het betonnen pleintje naast de Marnixlaan, in Utrecht, op de hoek van de Kloosterlaan en...

Ze zijn 15, 16 jaar oud en dragen voetbalshirts van hun favoriete Turkse clubs. Trabzonspor, Galatasaray, Fenerbahce. Want al wonen ze bijna allemaal sinds hun geboorte in Nederland, hun afkomst verloochenen ze niet. De O.V.L. noemen ze zich, de Ondiep Vatos Locos, naar de gewelddadige gang uit de film Blood in, blood out, maar dan uit de Utrechtse wijk Ondiep. Als het goed weer is, hangen ze hier altijd. Een potje voetballen, beetje kletsen, stiekem roken.

De buurt lijkt weinig last te hebben van de O.V.L. 'Ze komen hier zelfs wel eens water brengen als het heet is', zegt Yusuf (15).

'We hebben nooit gezeik met ze.' Om het te bewijzen pakt hij een lege colafles. 'Bij die meneer van nummer 47 mogen we altijd onze flessen met water vullen, echt super-aardig.' Even later gaat de volle fles van mond tot mond.

Meisjes komen er niet. 'Die moeten thuisblijven', zegt Yusuf met een grijns. Juist op dat moment lopen twee meisjes, een jaar of zestien, hoofddoekjes om, gearmd langs het veld. Er wordt wat heen en weer geschreeuwd. Een bal vliegt onder luid gejoel rakelings langs hun hoofden. 'Hee Ali, je zusje', roept iemand. Ali (18) staakt zijn aanval en loopt met een frons naar de rand van het veld. Een korte woordenwisseling in het Turks volgt. De meisjes giechelen en lopen door. Ali draait zich om en speelt verder.

Dan is het rust. Mustafa (15) rommelt wat in de fietstassen van de damesfiets waarop hij is gekomen. Een paar jongens liggen uit te hijgen. Yusuf gaat rond met een pakje Marlboro. Twee jongens beginnen te worstelen, maar de rest schenkt er geen aandacht aan. Yusuf speelt met zijn aansteker.

Seyfo (15) staat op. 'Ik ga even weg.' 'O ja, internetten zeker', roept iemand. Yusuf: 'Als Seyfo een uurtje niet achter MSN heeft gezeten, wordt hij gek.' Seyfo stapt met een verontschuldigende grijns op zijn fiets.

Intussen hebben een paar jongere kinderen de bal gepakt om naast het pleintje van de grote jongens over te schieten. Als het volgende potje begonnen is, komen Selcuk (14) en Murat (14) op te kleine damesfietsjes aanrijden. Murat draagt net als de anderen sportschoenen en een voetbalshirt, een van het Turkse nationale elftal. Selcuk ongeveer 1 meter 65, achterover gekamd zwart haar, zwart leren jack met bontkraag, zwarte pantalon, zwarte instappers, witte sokken legt zijn fietsje op de grond en springt soepel over het hek. Hij schudt wat handen, gooit zijn hoofd in zijn nek, en steunt op elleboog tegen het hek. Hij kijkt naar het voetbal en steekt een sigaret op. Spuugt op de grond. Neemt een trekje. Roept iets in het Turks tegen Murat. Spuugt weer op de grond.

Een van de voetballers loopt op hem af en haalt de sigaret uit zijn mond om een trekje te nemen.

'Niet nat roken, h roept Selcuk. 'Jij rookt altijd nat.'

Na een minuut of tien stappen ze weer op hun fietsjes. 'Wij gaan naar Lombok. Zie jullie later.' De voetballers kijken even op, roepen een groet terug en spelen verder in het oranje licht.

'Hoe laat is het?'

'Half elf.'

'Nog potje dan.'

Meer over