Assads isolement

BERT LANTING

De Syrische oppositiecoalitie krijgt veel internationale steun. Goed, maar verwacht er niet te veel van.

De Syrische president Bashar al-Assad raakt steeds verder geïsoleerd. Woensdag gaven ruim honderd landen op een bijeenkomst van de 'Vrienden van Syrië' in Marrakech diplomatiek hun zegen aan de oppositie. Daags ervoor kondigde president Obama aan dat de Verenigde Staten de oppositie zullen erkennen als de wettige vertegenwoordiger van het Syrische volk.

Ook de Europese Unie schaarde zich eerder deze week al achter de Nationale Coalitie van Syrische Revolutionaire en Oppositionele Krachten, al gaan de EU-landen iets minder ver met hun erkenning dan de Verenigde Staten.

De erkenning betekent een opsteker voor de oppositie die nu al ruim anderhalf jaar tegen het bewind van president Assad strijdt. Slechts een klein aantal landen, waaronder Rusland en China, houdt hem nog de hand boven het hoofd. Dat de overgrote meerderheid nu de oppositie erkent, is een veeg teken voor Assad: kennelijk zien zij het einde naderen.

Het is de vraag of het diplomatieke gebaar op de korte termijn veel aan de patstelling op het slagveld zal veranderen. De VS voelen er weinig voor wapens te leveren aan de oppositie uit vrees dat die in handen zullen vallen van radicaal islamitische strijders, die een steeds belangrijker rol in de strijd tegen Assad spelen.

De toenemende bezorgdheid over de opmars van de jihadisten bracht Washington er eerder deze week toe het radicaal-islamitische al-Nusra Front, een Al Qaida-achtige militie, op de lijst van terroristische groeperingen te zetten.

Met de erkenning van de Nationale Coalitie, die onder leiding staat van de imam Moaz al-Khatib, een gewezen Shell-medewerker, hopen de VS en de EU-landen hun invloed op de gematigde krachten binnen de oppositie te vergroten.

Dat is een verstandige aanpak. Gezien het buitensporige geweld dat Assad tegen zijn volk gebruikt, verdient de oppositie de diplomatieke steun van het Westen. Maar er moet niet te veel worden verwacht van het gebaar. De Nationale Coalitie heeft nauwelijks greep op het Vrije Syrische Leger, laat staan op de andere milities die tegen Assad vechten.

undefined

Meer over