ArtOlive * *

ArtOliveJong Talent 2011, in Loods 6 (Bagagehal), KNSM eiland, Amsterdam. t/m 13 november, artolive.nl

De geur van koffie walmt je tegemoet in de koffie-installatie van Laura van der Zee, dit jaar afgestudeerd aan de ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Zwolle. De verzameling van tientallen oude koffiezetapparaten in een kneuterige boekenkast doet sterk denken aan de jaren zeventig vazencollectie van Marieke van Diemen.

Anders dan de vazen staan de gebruiksvoorwerpen van Van der Zee niet strak in het gelid, maar schots en scheef. Ze pruttelen en druipen. Niet hun vorm of hun kleurenspel vragen de aandacht, maar hun schreeuw om geborgenheid en gezelligheid in kille dagen.

Het is een van de opmerkelijkste werken uit de vlootschouw van 'de meest veelbelovende afstudeerders van de Nederlandse kunstacademies' georganiseerd door ArtOlive. Voor de elfde keer besteedt deze online galerie en kunstuitleen voor particulieren en bedrijven aandacht aan jong talent. Sinds vorig jaar gaan hiervoor onafhankelijke kunstcritici op pad, om van elke academie het beste werk te selecteren.

Om met de deur in huis te vallen: het valt niet mee. Slechts een enkeling heeft een dermate eigen fascinatie en visuele kracht, dat hij als kunstenaar op eigen benen kan staan. Dat geldt onder meer voor de video-installatie van Bas van Wieringen (Gerrit Rietveld Academie), die in een zestal filmpjes komisch stoeit met zwaartekracht, en voor de zwart-witfoto's van Nicole Jansen (St. Joost Den Bosch). Jansen benadert het landschap vanuit zo'n extreem laag standpunt, dat de fantasie op hol slaat.

Vaker is de aanzet tot een eigen stellingname aanwezig, maar weinig overtuigend uitgewerkt. De houten bak met water van Daan Lievense (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht) is zo grof en groot, dat het de poëzie van zijn in het water opborrelende figuren danig in de weg zit. En bij Brian Coutinho (Gerrit Rietveld Academie Amsterdam) lijken de gigantische keramische vazen op archeologische vondsten, maar wordt het inhoudelijk ingeslagen pad weersproken door een stoet virtuoze maar flauwe dierfiguren.

Dat het werk van net afgestudeerden nog niet is uitgekristalliseerd, is overkomelijk, zolang er vervolgopleidingen bestaan die schaven aan visuele en inhoudelijke rijkdom en balans. Maar in dit overzicht lijken ook de rol en begeleiding van de organisatie cruciaal. Soms worden andere werken getoond, dan door de critici is gekozen, zoals blijkt uit de catalogus. Soms wordt slechts een deel van de afstudeerpresentatie getoond, wat een magerder beeld oplevert.

Ook de presentatie is vaak onder de maat. De botte panelen achter de minimalistische latten van Chaim van Luit (Academie Beeldende Kunsten Maastricht) geven zoveel ruis, dat van het ijl gekleurde schaduwspel weinig overblijft. En het latexkamerafgietsel van Julia Retz had bij een eerdere opstelling als zelfstandige sculptuur aanzienlijk meer mysterie. Dat doet zo'n vlootschouw van toch al kwetsbaar werk natuurlijk geen goed.

undefined

Meer over