AREND VAN BERGEIJK 'Emotioneel heb ik er geen moeite mee, maar rationeel wel'

Arend van Bergeijk (32) schuift voor zijn beroep met miljoenen, maar in zijn hart is hij zeiler. Aanvankelijk was hij de beoogde schipper van het Nederlandse zeiljacht BrunelSunergy dat in de Whitbread rond de wereld race meedeed....

ROELF RIDDERIKHOFF

- Wat was voor jou het hoogtepunt het afgelopen jaar?

'Toch een beetje de terugkomst in Nederland. Je maakt heel wat mee op zo'n reis rond de wereld. En dan zijn er zoveel mensen en die zijn zo dolenthousiast over wat je aan de andere kant van de wereld hebt meegemaakt. Wij waren zo gefocust op het zeilen dat je je daar niet mee bezig houdt. Zo'n race duurt negen maanden en is redelijk intens.'

- Het mooiste moment?

'De tweede plaats in de etappe van Nieuw-Zeeland naar Brazilië. De ontvangst daar was zo overweldigend. Dat we als tweede aankwamen was zo onverwacht na het langste rak van de hele race, rond Kaap Hoorn. Terwijl iedereen lag te drijven ten westen van de Falklands, gingen wij dus de andere kant uit. Het was eigenlijk een heel logische beslissing. Iedereen was het erover eens.

'De aankomst als eerste in Baltimore was ook mooi. Eindelijk de bevestiging dat we ook een eerste plaats konden afdwingen. Maar het was geen typisch zwaar Whitbread-rak. Wel redelijk gedurfd om de Golfstroom te verlaten en buitenom te gaan natuurlijk. Aan de andere kant was het ook niet zo moeilijk. In het klassement lagen we dicht bij elkaar. Dan kun je zo'n gok nemen. De mensen daar waren ook best enthousiast, maar toch anders. Amerika is zo doodgereguleerd. Een politiebootje houdt iedereen op afstand, terwijl we in Brazilië wel door honderd bootjes binnengeleid werden.'

- Dieptepunten?

'Dat we de verkeerde beslissing hebben genomen met de commandowisseling. Aanvankelijk was ik schipper, toen kwam Hans Bousscholte en tenslotte in Australië Roy Heiner. Dat had natuurlijk anders moeten gaan. Emotioneel heb ik er geen moeite mee, maar rationeel wel..

'Een domper was ook dat we na Baltimore in de Atlantische oversteek laatste zijn geworden. Dat lag heel lang niet meer in de lijn der verwachtingen.'

- Wat heeft je nog meer gefrappeerd?

'Dat er pogingen worden gedaan om per ballon rond de wereld te gaan. Zoals Branson en Fosset het nu weer geprobeerd hebben. Ze hebben weer een uitdaging gevonden. Net zoiets als wat Ronald Naar probeert met zijn oversteek van Antarctica. Ook het WK voetbal vond ik mooi. Dat we van Brazilië verloren in de halve finale, daar kan ik vrede mee hebben.

'Maar nog beter waren de hockeyers: die hebben echt een briljant jaar gehad. Alles gewonnen wat er maar te winnen viel.

'En tenslotte die twee Amerikaanse honkballers Marc McGuire van de St. Louis Cardinals en Femmy Sosa van de Chicago Cubs die het oude homerunrecord van Roger Maris van de New York Yankees dat op 61 stond op 70 en 66 brachten.'

- En in negatieve zin?

'Twee verschillende zaken. Dat Huibregtsen wegging en dan nu weer die onthullingen over de steekpenningen die IOC-leden zouden aannemen. Een hele trieste zaak.

'Helemaal niks vond ik ook de Tour de France. Een grote dopingrel. Laten ze dan toegeven dat er iets aan de hand is. Als er geen waterdichte controle is, houdt het gewoon op.'

- Wat heb je je voorgenomen voor het volgend jaar?

'Om in principe zoveel mogelijk professioneel te varen. In januari vaar ik bij Key West, in maart bij Miami en van de zomer op de Middellandse Zee met een nieuwe IMS vijftigvoeter. Het ziet er goed uit. We zien wel waar het schip strandt.'

- Aan wie zou je je willen spiegelen?

'Michael Schumacher en Louis van Gaal. De eerste heeft veel te maken met techniek en aerodynamica. Bovendien zitten die mensen altijd op de grens. En wat Van Gaal betreft heb ik bewondering voor het feit dat hij alles bijhoudt, vaste patronen ontwikkelt en daardoor alles onder controle heeft. Dan kun je in veel situaties de juiste oplossing vinden. Dat geldt voor het zeilen ook.'

Roelf Ridderikhoff

Meer over