Arbeidsvitaminen

Het was het eerste dat ze het huis in droegen toen ze kwamen: een kist van ongeveer een halve bij een halve bij een halve meter, van betonplex, de sterkste soort multiplex, bedoeld voor betonbekistingen....

Heeft iemand ooit geprobeerd te definiëren wat 'arbeidsvitaminen' eigenlijk zijn? Is die naam een toevallig verzinsel van iemand bij de radio? Bestaat het in andere talen ook? Hoe werd het genoemd voor dat woord bestond? Of werd er toen bij gebrek aan een passende term niet over gesproken?

Zo'n radio de hele dag op Sky, 538 of Veronica FM (dat is zo'n beetje de keuze) is ook een klok. Niet alleen vanwege het uurritme, ook door de cyclus in de muziekkeuze. Ah, daar zijn ze weer, de Corrs met Breath less.

GO-OH ON! GO-OH ON! Leave me breathless!

Zo'n nummer is net een passerende meteoriet. Op een dag verschijnt het uit het niets, als stip. De stip komt dichterbij, wordt groter en groter en groter, dan dendert hij in zijn ware omvang over ons heen (het nummer staat 1, de radio draait het in maximum rotation) en vanaf dat moment wordt hij weer kleiner, tot hij verdwijnt, als stip, in het niets. Dat is het schouwspel dat je bijwoont door dagelijks naar zo'n station te luisteren. Een overzichtelijk drama, en toch altijd weer spannend, net zoiets als de paardenraces. En net als bij de races kun je zelf ook meedoen door te investeren in een favoriet, al investeer je bij de radio geen geld maar emotie. In het donkerblauwe niets verschijnen twee stippen, twee nummers, het ene is flut, het andere is goed. Langzaam komen ze dichterbij. Welke gaat het winnen? Welke zwaait voortijdig af en welke raast recht over? En als het de 'jouwe' is die wint, geeft dat een kick.

Af en toe namen Henri en Sylvester Paul mee, een jonge jongen uit het dorp, voor eenvoudig ondersteunend werk, vegen, opruimen, puin sjouwen. Het was de tijd dat Toni Braxton na een periode van afwezigheid weer een single had uitgebracht, het nummer He wasn't man enough for me. 'Tony's back!' roept een man in de intro. Paul was een fan van Toni Braxton, en zodra de eerste tonen van die intro uit Syl en Henri's zelfgebouwde boombox klonken riep hij 'Tony's back!', precies als de stem op de plaat. De ene keer kwam het uit de kelder, de volgende keer van het balkon, zelfs als hij op de vliering verf zat af te krabben kon je nog een gedempt 'Tony's back!' horen.

Ik was nog bezig me over dit gedrag te verwonderen toen ik mezelf er ook op betrapte. Bij mij was het dat gejodelde 'go-oh on!' aan het begin van het nummer dat ik al noemde, Breathless van The Corrs. Ik kon het niet laten, zodra dat nummer begon brulde ik op volle kracht die twee woorden mee.

De een is hier bezig, de ander daar. Je ziet of hoort elkaar niet, maar je samen luister je naar de radio. En via dat kanaal meldt je je af en toe. Gewoon, om te laten weten dat je er nog bent.

Meer over