Antikraakwacht heeft weinig aan keurmerk

Het keurmerk voor antikraakbedrijven gaat weinig veranderen. De voorwaarden voor het keurmerk zijn vaag.

Het kost Abel Heijkamp weinig moeite misstanden op te sommen in de antikraakbranche. Wie antikraak woont, moet altijd controleurs van de antikraakbedrijven in zijn woning toelaten. De bewoner kan vrijwel op staande voet de woning worden uitgezet. Voor de belabberde kwaliteit moet een veel te hoge ‘bruikleenvergoeding’ worden betaald. Bewoners mogen niet altijd logees ontvangen. Ze mogen geen bezwaar aantekenen tegen bouw- of bestemmingsplannen; moeten een boete betalen als blijkt dat ze de afwas niet snel genoeg hebben gedaan en krijgen soms een spreekverbod met de pers.

Cowboys

Maar wat hem het meeste dwars zit, is dat dezelfde bedrijven die al deze wantoestanden hebben geschapen, zich nu op de borst lopen te kloppen omdat ze een keurmerk hebben ingesteld, het Keurmerk Leegstandsbeheer. Heijkamp: ‘Ze hebben nu een branchevereniging opgericht van leegstandsbeheerders, de VLBN. Ze doen nu net alsof het heel andere bedrijven zijn die zich gedragen als cowboys. Maar al die dingen die ik net noemde, dat gebeurt allemaal door antikraakbedrijven die lid zijn van de branchevereniging.’

Sinds de antikraakwet vlak voor de zomer door de Eerste Kamer werd aangenomen, bereiden antikraakbedrijven, gemeenten en vastgoedeigenaren zich voor op de inwerkingtreding per 1 oktober. Toenmalig minister van Wonen en Wijken (en nu burgemeester van Amsterdam) Eberhard van der Laan stelde tijdens de wetsbehandeling dat de antikraakbedrijven orde op zaken moesten stellen. Het opzetten van een branchevereniging en het instellen van een keurmerk zijn de eerste acties op dat vlak.


Ander aanzien

Van de branchevereniging VLBN zijn nu acht bedrijven lid, die volgens bestuurslid voorzitter Fons Schrader rond 70 procent van de markt beheersen. Het keurmerk is een van de eerste acties van de VLBN.

Schrader legt de kritiek van Abel Heijkamp naast zich neer. ‘Abel wil de wereld een ander aanzien geven. Hij vindt dat tijdelijke bewoning niet zou mogen. Natuurlijk heeft hij het recht dat te vinden, maar dat raakt niet de essentie van de nieuwe situatie.’

Vaag

Maar of het keurmerk de essentie raakt, is nog maar de vraag. Het keurmerk wordt beheerd door de Stichting Keurmerk Leegstandbeheer, die wordt bestuurd door Gerlof Roubos en Annemieke Miedema. Zij hebben van het opzetten een bedrijfje gemaakt. De regels waaraan de antikraakbedrijven moeten voldoen, passen op een A4tje. Daarop staat de regel van maximaal 200 euro per persoon (plus kosten), van minimaal twee weken opzegtermijn (‘behoudens bij wanprestatie’). Alle andere bewonersrechten zijn nogal vaag, erkent ook het bedrijf SKW dat de certificering voor zijn rekening neem.

Volgens Roubos hebben bij het opstellen van de regels allerlei belangengroepen ‘input’ gehad, zoals de VNG, de overheid en de ‘gebruikers’. Maar de Woonbond, een organisatie van huurders, zegt: ‘Roubos heeft ons concepten gestuurd. Maar wij hebben geconstateerd dat die regels alleen de huidige praktijk vastleggen.’ De Woonbond vindt de huur veel te hoog, de opzegtermijn veel te kort en de rechtspositie van de bewoners ondermaats. De VNG zegt niets met het keurmerk te maken te hebben. De gemeente Den Haag, een van de gemeenten die door Roubos worden genoemd, weet van niets.

Landbouwbelang, een kraakpand in Maastricht (landbouwbelang.com) Beeld
Landbouwbelang, een kraakpand in Maastricht (landbouwbelang.com)
Meer over