André van Duin * *

Show verloopt volgens vertrouwd recept; André van Duin doet waar hij goed in is.

JORIS HENQUET

Ja hoor... daar is ie weer! door André van Duin. In DeLaMar Theater Amsterdam, 25 september. Tournee tot 18 maart 2012, theatershows.nl

Ja hoor, daar is hij weer: precies op het moment dat Ron Brandsteder een lied wil gaan zingen, betreedt André van Duin met een alpinopet op zijn hoofd het podium om de boel te verstoren. Het is de klassieke rolverdeling die al decennialang meegaat op de Nederlandse theaterpodia: Van Duins aangever die serieus probeert een show te presenteren, en de bekkentrekkende volkskomiek die de zaak ontregelt.

En ja hoor, daar gaan we weer: de daaropvolgende twee uur verlopen volgens zeer vertrouwd recept. Het afzeiken door Van Duin van Brandsteder (die steevast voor Henny Huisman wordt aangezien), een reeks sketches die zijn opgehangen aan bekende tv-programma's (Man bijt Hond, Tussen Kunst en Kitsch en zelfs het antieke format Wie van de Drie), een carnavalskraker, een grap over een schoonmoeder, een musicalmedley hier en een luisterliedje daar. Meneer Wijdbeens komt buurten, er is een clown die honden imiteert en een amateur-plastisch chirurg genaamd Henk Binnenbroek.

Misschien is het voor de hardcore-Van Duin-fans maar goed ook dat je altijd precies weet wat je krijgt. André van Duin doet al jaren waar hij goed in is en zolang zijn publiek daar op afkomt gaat hij er lekker mee door. Daarnaast blijft hij een charismatische entertainer met een mooie zangstem, die gedemonstreerd wordt in onder meer een muzikaal eerbetoon aan John Kraaijkamp.

Maar zijn nieuwe show Ja hoor, daar is ie weer!, waarmee hij maar liefst drie maanden in het DeLaMar Theater staat en daarna op tournee gaat, is een slappe herhalingsoefening geworden van een wel heel sleetse formule. Vrijwel nergens is een originele grap of een verrassende sketchsituatie te bekennen.

De frisse wind in de show moet komen van Anne-Marie Jung, een leuke 35-jarige comédienne /zangeres die de plek van leading lady inneemt, een plek met illustere voorgangers als Joke Bruijs en daarvoor Corrie van Gorp. Op zich is het een sterke zet om Jung aan deze voorstelling toe te voegen. Jammer is dat ze nauwelijks de kans krijgt om haar komische talent te etaleren, omdat ze maar een paar keer een typetje mag spelen in sketches waarin ze bovendien maar weinig te doen heeft. Gelukkig heeft ze wel verschillende zangsolo's.

Van tevoren is het publiek nog gewaarschuwd: als Brandsteder en Van Duin een openingsliedje zingen, merkt Jung op dat dit allemaal 'wel erg oubollig' is. En even later zingen Van Duin en Brandsteder ook nog dat de show grappen bevat 'die uw tenen krom zullen doen staan'.

Aan zelfkennis ontbreekt het dus niet bij André van Duin en zijn team. Maar deze voorstelling weten ze er niet mee te redden.

undefined

Meer over