Anders Fogh Rasmussen, de pragmaticus

Ja is ja en nee is nee. Zo simpel is het doorgaans voor de Deense premier Anders Fogh Rasmussen.

Van onze verslaggeefster Nanda Troost

Vraag de Arabische wereld nog eens naar de cartooncrisis. Er kwam geen excuus over de lippen van de premier, die vond, vindt en zal blijven vinden dat vrijheid van meningsuiting een groot goed is. Niks excuses.

Rasmussen (55) zegt nu (29 december 2008, red.): ‘Ik ben geen kandidaat voor wat dan ook.’ Toch wordt zijn naam genoemd voor twee hoge functies: die van secretaris-generaal van de NAVO en vooral die van eerste president van de Europese Unie.

De liberale econoom is intelligent en sociaal vaardig. Hij is op en top pragmaticus. Hij heeft een afkeer van grote theorieën en intellectuele debatten. Juist die karaktertrek zou hem geschikt maken als leider van 27 regeringen.

Rasmussen, die in 2007 voor de derde achtereenvolgende keer de parlementsverkiezingen won, komt steeds meer boven als de ideale compromiskandidaat. Zijn belangrijkste tegenkandidaten lijken stuk te lopen op te veel tegenstand. Tony Blair ontbeert de steun van Angela Merkel, Bertie Ahern creëerde zijn eigen financiële schandaal. Jean-Claude Juncker (Luxemburg) en Wolfgang Schüssel (Oostenrijk) zijn te federalistisch voor de Britten.

Maar ook voor de Deense premier zijn er minpuntjes. De Denen zijn – zonder euro – nooit zo pro-Europa geweest. Rasmussen wordt sinds de cartooncrisis gehaat in de moslimwereld. Maar voor wie toch nog twijfelt: Anders Fogh Rasmussen is Frans aan het leren.

Meer over