Anderhalf jaar in 't spoor van vmbo-meiden

De klas krijgt biologieles: seksuele voorlichting. De docent vraagt de meiden hoe ze het vinden dat ze in de puberteit veranderen....

Marit zit op een school voor voorbereidend middelbaar beroeps onderwijs (vmbo). Hierin zijn sinds 1999 het mavo en het voorbereidend beroepsonderwijs ondergebracht. Aan het einde van de basisschool krijgt ruim 60 procent van de scholieren in Nederland een vmbo-advies.

Voor de educatieve omroep RVU maakte Tv Dits, van producent Ireen van Ditshuyzen, een documentaire over de meiden van klas 2i. Anderhalf jaar keek de filmploeg mee met de leraren en pubers op het Haarlemse Noordzee College.

De docent, Marianne Lapré, vindt dat plezier in de klas voorop moet staan. 'Het leren komt dan vanzelf.' Ze heeft geen hoge verwachtingen van de leerlingen. 'Ze komen eigenlijk op school met het idee: we kunnen niks, we zijn dom. Dat zeggen ze ook. Wat wij in ieder geval doen, is hen zelfvertrouwen geven.'

In het vmbo zitten leerlingen met een gebruiksaanwijzing. Ze hebben er moeite mee hun aandacht bij de les te houden en zijn niet bijster intelligent. Marit begrijpt niet dat ze geen chirurg kan worden. Een andere leerling weet niet wat administratie betekent. De docent moet haar uitleggen dat ze dan de hele dag op kantoor moet zitten. Nee, dat wil ze niet.

De meiden zijn stuk voor stuk erg druk. Alleen Annette is vrij rustig. Zij valt dan ook een beetje buiten de groep. Niet alleen vanwege haar gedrag, ook vanwege haar smaak. Haar spreekbeurt gaat over Frans Bauer, van wie ze fan is. Ze zingt in een koor en leest in Penny superpony. De andere meiden flirten liever met de jongens en luisteren muziek in een cd-winkel in de stad.

Annette is als gevolg van twee ongelukken lang niet op school geweest. Ze heeft een achterstand opgelopen, die ze moet inhalen. Bij haar thuis, waar ook wordt gefilmd, ziet het er niet erg inspirerend uit. Het is een arm gezin, met een rokende en bier drinkende moeder.

Op haar rapport heeft Annette, die vroeger vaak werd gepest, vier onvoldoendes. Maar de docent denkt toch dat ze het redt in de derde. Ze spreekt Annette toe: 'Je zit nu twee jaar op school. Wat mij opvalt is dat je blijer bent geworden.' Haar moeder beaamt dat. 'Ook als ze thuis komt, heeft ze een smile op haar gezicht.'

Wat de kinderen echt leren op school, blijft onduidelijk in de eerste aflevering van de zesdelige serie. We zien vooral fragmenten van hilarische momenten. Dat is amusant, maar niet erg informatief. Mochten de fragmenten representatief zijn voor wat er op de school gebeurt, dan is dat schrikken.

Meer over