Altijd dwars, maar nooit met botte bijl

Hij de had de humor, eruditie en scherpte om het te schoppen tot boegbeeld van politiek café Zout in Oss,waar ook de kopstukken uit Den Haag kwamen.

Leo Steenbakkers. Beeld .
Leo Steenbakkers.Beeld .

Politieke cafés zijn in deze tijd bijna net zo cool als danszalen. Maar Leo Steenbakkers wist er altijd al een evenement van te maken. Hij was het boegbeeld van politiek café Zout in Oss, waar behalve lokale grootheden ook de kopstukken uit de landelijke politiek (Mark Rutte, Alexander Pechtold) en het culturele leven (Marc-Marie Huijbregts) hun opwachting maakten. Hij kreeg de bijnaam 'koning van Zout'.

In Noord-Brabant was hij alom gerespecteerd. Steenbakkers was altijd dwars, maar hanteerde nooit de botte bijl. Hij probeerde juist mensen te overtuigen door hun sympathie te winnen. Op 16 mei overleed hij nadat hij voor de tweede keer was getroffen door kanker. Begin dit jaar was hij nog koninklijk onderscheiden voor het vrijwilligerswerk dat hij sinds 1970 had gedaan in zijn woonplaats Heesch.

Katholieke familie

Steenbakkers groeide op in een katholieke familie met twaalf kinderen in het Brabantse Boxtel, waar zijn vader werkte in de slachterij. Hij was een kind van de jaren zestig, die het verzet in de genen had. Hij deed de mulo, sjeesde op de kweekschool en besloot uiteindelijk verpleegkundige te worden - broeder zoals dat toen heette. Hij werd echter in het derde jaar ontslagen toen hij twee meisjes (onder wie zijn latere vrouw Carla Verhallen) op zijn kamer had laten slapen.

Uiteindelijk maakte hij de opleiding af in het psychiatrisch centrum Coudewater in Den Dolder, waar hij ook als verpleegkundige B ging werken. Hij was in 1974 initiatiefnemer en woordvoerder van een drie dagen durende bezettingsactie van het ministerie van Volksgezondheid, met als doel extra aandacht te vragen voor de woon- en leefsituatie van chronisch zieke patiënten.

Steenbakkers was geen stilzitter; hij zocht steeds nieuwe uitdagingen. Een van zijn laatste werkzaamheden was het opzetten van een professionele opleiding voor het medisch personeel ('hospikken') van de drie krijgsmachtonderdelen in Hollandsche Rading. Steenbakkers werkte mee aan 24 studieboeken voor de verpleegkundeopleiding.

Politiek

Hij was zeer geïnteresseerd in geschiedenis en politiek; hij stemde links. Toch vond hij pas halverwege de jaren tachtig zijn thuis bij een politieke partij: de Socialistische Partij (SP). Steenbakkers werd in 1986 gemeenteraadslid voor de SP in Heesch en zou daar een belangrijke rol vervullen bij de vorming van de nieuwe gemeente Bernheze. Daarna werd hij programmamaker en presentator bij de lokale omroepen. Dat leidde tot een uitnodiging om ook politiek café Zout in Oss op te zetten. Steenbakkers had de humor, de eruditie en de scherpte er een gewaardeerd programma van te maken. De laatste jaren werkte hij samen met zoon Stijn. Toen bisschop Gerard de Korte van Groningen te gast was, zei Steenbakkers: 'Nu zijn we bij de vader, de zoon en de heilige geest.'

Later zette hij een soortgelijk politiek café op in Heesch: De Brug. Dat nam niet weg dat hij ook op vele andere terreinen in het vrijwilligerswerk actief was, zoals bij de carnavalsvereniging en in zijn rol als goedheiligman in Heesch. Maar politiek café Zout maakte hem echt een Brabantse bekendheid. 'Als ik terugkijk op wie allemaal is geweest, zo veel interessante mensen die iets te vertellen hadden', zei hij begin dit jaar trots in een laatste interview met het Brabants Dagblad. Inmiddels heeft zijn zoon Stijn de klus als presentator overgenomen.

Leo Steenbakkers trouwde in 1969 met Carla Verhallen. Ze kregen twee kinderen: Marike en Stijn.

Meer over