Altijd de troost van het hiernamaals

Van onze verslaggever Iñaki Oñorbe Genovesi

Dus staat het ochtendgebed in de Sint Adelbert abdij in het teken van paus Johannes Paulus II. En ook straks zullen de zestien Egmondse monniken voor het zielenheil van de rooms-katholieke kerkvader bidden. Ze memoreren de vele ziekten die hij moest trotseren, de keren dat hij er miraculeus weer bovenop kwam.

Maar ditmaal weten de broeders het zeker: het einde voor de paus is niet ver weg meer. Medische hulp zal niet baten. Genezing zal uitblijven. Maar ja, de dood hoort nu eenmaal bij het eindige aardse leven.

Ook zij hebben medebroeders ten grave gedragen. Het verdriet van verlies moeten lijden. Maar altijd was er de troost van het hiernamaals. 'En de paus krijgt zonder twijfel een plek hoog in de hemel', zegt broeder Gerard stellig.

Zijn broeders beamen zijn woorden. Tijdens het pontificaat van Johannes Paulus II zijn buitengewone dingen gebeurd. Heeft hij buitengewone dingen bereikt. Broeder Gerard: 'Wij Nederlanders hebben dit nooit willen zien. Hier is de paus nooit populair geweest. Maar in de rest van de wereld hebben de mensen zijn inspanningen weten te waarderen.'

Met Pasen kregen de broeders nog een e-mail van een Roemeense priester, die vurig zijn hoop uitsprak dat de paus nog wat tijd zou worden gegund. Want als iemand de eeuwenlange breuk tussen de orthodoxe- en de roomse kerk kon herstellen, was het paus Johannes Paulus II wel.

Broeder Gerard: 'Een beetje overdreven misschien. Maar het toont aan hoe elders over hem wordt gedacht.' Volgens de oude monnik zie je dit verschil in affectie ook terug in het kerkbezoek. 'Hier vergrijzen de kerken en lopen ze leeg. Abdijen zoals Sint Adelbert krijgen nauwelijks nieuwe bewoners meer. In Azië en Zuid-Amerika schieten ze juist uit de grond. Met dank aan de paus.'

Natuurlijk hebben ook de broeders wel eens hun bedenkingen gehad bij regels en bevelen uit Rome. Soms waren ze zelfs blij om de enorme afstand tussen het jaren dertig klooster aan de Egmondse Abdijlaan en de Heilige Stoel. Broeder Nol 'Ik zie bepaalde regels die de paus heeft uitgevaardigd niet zitten. Maar de baas zal niet snel iemand hierheen sturen om ze af te dwingen.'

Paus Johannes Paulus II sloeg in 1985 bij zijn bezoek aan Nederland de Egmondse Sint Adelbert over. 'Een grove nalatigheid', lacht broeder Gerard. Het weerhield hem en andere broeders er niet van de paus te ontmoeten. Sommigen zelfs vaker. 'Bijzondere en spirituele ervaringen.' Een ontmoeting met 'de baas' blijft een belevenis op zich.

Maar al te lang willen de broeders niet bij het verleden stilstaan. Want ook de vraag wie de nieuwe paus moet worden, houdt ze bezig. Hoezeer broeder Gerard laat weten dat het daar te vroeg voor is. Broeder Nol en broeder Simon hebben al een gebed uitgesproken voor een goede nieuwe paus.

Een Nederlandse paus? Volgens de broeders heeft Nederland geen geschikte kardinalen in de aanbieding. Bovendien is onze invloed in het Vaticaan maar klein.

Wie dan wel als paus geschikt zou zijn? Haast unaniem noemen ze de naam van de Belgische kardinaal Godfried Danneels.

Danneels spreekt over dingen waar Rome liever over zwijgt. En met zijn uitspraken over condooms en de seksuele moraal behoort hij tot de hervormingsgezinden binnen de katholieke kerk. Broeder Nol: 'Hij spreekt een taal die ons erg aanspreekt.'

Dan breekt de middagrust aan. De monniken trekken zich terug op hun kamers. Straks zullen ze tijdens de voorbede weer bij de paus zijn. Broeder Nol: 'Opdat het goed komt. Meer kunnen we ook niet hopen.'

Meer over