'Als ik het in een debat ergens mee oneens ben, voel ik het gieren door mijn lijf'

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen? Deze week Kathalijne Buitenweg (34), delegatieleider van de GroenLinks-fractie in het Europees Parlement....

Ho, nee, niet verfrommelen.

'Maar ik bén het niet. Beetje te zoet, te popperig. En ik weet niet hoe ik dat ongedaan moet maken. Misschien met wat wallen onder m'n ogen, zo. En de mond kan ook wat stoerder.'

Vertelt u liever eens iets over de rest.

'Nou, de koffer met de zonnebloem - symbool van de Groene fractie. De helft van de week ben ik in Brussel of Straatsburg; de andere helft zit in Amsterdam, hier, met de drie kruizen. Thuishaven met man en dochtertje.'

Verkiezingen, Buttiglione, Turkije.

'2004 was een enerverend jaartje en dat was het. Maar ik ben er weer helemaal klaar voor.'

Zat u in december niet ook in het Nationaal Dictee?

'Yep, 28 fouten. Plissérok met één s, egards met een streepje Het gaat ook best snel, hoor, als je daar zit. Maar resuscitatie had ik goed.'

U bent relatief veel in beeld voor een euro parlementariër.

'Ik ga op zich wel op een heleboel dingen in. Om mensen te kunnen vertegenwoordigen moet je wél zorgen dat ze weten wie je bent en waar je voor staat.'

Want Europa is al zo ver weg.

'Ja, tot er ineens iets gebeurt. Bij Irak riep iedereen: waarom is er geen Europees beleid? Hetzelfde geldt voor de criminaliteitsaanpak of het asielbeleid.'

Uit wat voor een nest komt u?

'Ik ben opgegroeid in een woongemeenschap in Hilversum. Vader werkte bij het Nivon; moeder was vrijwilliger in het Blijf van m'n Lijf-huis. Geëngageerde, begrijpende ouders. Vrije opvoeding. Allemaal heel verantwoord. Soms om gek van te worden.'

Omschrijf de kleine Kathalijne eens?

'Die ging daar keurig in mee. Mijn ouders hadden bijvoorbeeld een spijbelstrippenkaart voor me gemaakt. Mocht ik af en toe een uurtje wegblijven van school. Daar was ik dan weer zó zuinig op dat ik hem nooit gebruikte. ” Sukkel die je d'r ben”, dacht ik aan het eind van het jaar. Ja, braaf meisje.'

Wel in een band gespeeld, toch?

'Ja, hoe weet je dat? Eventjes gitaar gespeeld in The Looders, een meidenband. Met Prince als absolute held. Eigenlijk was het mijn plan om zo snel mogelijk naar Amerika af te reizen en bij hem in de band te spelen.'

Er komt ook altijd wat tussen.

'Ik heb eerst als vertegenwoordiger van jongeren organisaties in de Raad van Europa gezeten. Toen was ik een jaar of 20. Daarna Europese studies gedaan; stage gelopen in Brussel. Europa is wel mijn podium, hoor.'

Hoe zouden anderen u omschrijven?

'Als enthousiast, betrokken, snel op de voorgrond tredend. Dat laatste kan ook weleens hinderlijk zijn.'

Aan de dominante kant?

'Zeker, dat is mijn grootste valkuil. Als ik het in een debat ergens mee oneens ben, voel ik het gíeren in mijn lijf. Dan spring ik er bovenop.'

Zit u daar echt mee?

'Het is ook mijn kracht: overtuigen. In Europa wordt emotioneler gedebatteerd dan hier; ze gaan er wat harder in, zeg maar. Dat vind ik wel plezierig. Maar je moet mensen natuurlijk wel de ruimte laten om een andere mening te hebben.'

Geen last van oude Europese knarren die u 'zoet' en 'popperig' vinden?

'Eerlijk gezegd was het wel een redenen om, toen ik in het parlement kwam, meteen in de Begrotingscommissie te gaan zitten. Redelijk stevige portefeuille - harde sector. Als ik met jongeren- of vrouwenzaken was begonnen, wat me was aangeraden, was ik misschien langer ” dat meiske” geweest. Nu was dat snel over.'

Hoe zou u het liefste overkomen op anderen?

'Als bevlogen en respectvol.'

Meer over