Weblog

'Als hoogblonde Boris voorbij paradeert, krijgt de donkere vrouw bijkans een hartverzakking'

Boris Johnson - burgemeester van Londen - is op pad voor zijn herverkiezing in de wijk Romford. Patrick van IJzendoorn volgt hem in zijn spoor. Bij een bushalte vertonen enkele opgeschoten jongeren voetbalstadiongedrag als ze Boris ontwaren. 'There is only one Boris Johnson. One Boris Joooohnson. There is only one Boris Jooohnson.'

Boris Johnson Beeld getty
Boris JohnsonBeeld getty

'It's Boris! It's Boris!' Enkele vrouwen in Italianissimo verslikken zich in hun lattes wanneer de burgemeester met zijn negenpuntenplan voor een nog beter Londen binnen bonjourt. 'Thank you, thank you. Nice to be here. Nice to be here. How are you? How are you?' zegt hij wanneer hij alle dames aan hand geeft. 'Can I count on your vote on May 3rd?' Dat kan hij. Met Noordkoreaanse meerderheid. 'Hij is zo charmant,' zegt Kate Foley, een brunette van laat in de dertig die met haar dochter aan de Italiaanse koffie zit. 'En hij komt eerlijk over.'

Een dag nadat hij in Richmond, een welvarende wijk in Zuidwest-Londen, officieel zijn campagne voor de voortzetting van zijn burgemeesterschap voor geopend heeft verklaard, is Boris met zijn blauwe campagnebus aangekomen in het andere einde van de metropool. In Romford. Het Tuindorp Oostzaan van Londen. Een overwegend blanke wijk waar, zo weten de verkiezingsdemografen, veel C2-kiezers, wonen. In het overzichtelijke Engelse klassesysteem heet dat 'de lagere middenklasse'. Kortom, een gemakkelijke thuiswedstrijd voor een Conservatief.

Frank Lampard
Zijn 'walkabout' in de zonnige buitenwijk begint bij het pas geopende toeristenbureau, een ambitieus project want Romford staat niet bekend als toeristische trekpleister. Henry VIII schijnt hier regelmatig een tussenstop te hebben gehouden op zijn reizen van Londen naar Colchester, maar voor de rest is de geschiedenis hier tamelijk geruisloos voorbijgegaan. De bekendste inwoners zijn de leden van de techno- en elektrogroep Underworld, die hun woonplaats in de annalen van de popmuziek hebben vereeuwigd met de zinsnede 'Ride the sainted rhythms on the midnight train to Romford'. Beroemdste zoon van Romford, echter, is Frank Lampard.

Maar waarschijnlijk kan de voetballer van Chelsea hier rustiger door het Quadrant-winkelcentrum lopen dan Boris. Zijn hoogblonde en ongekamde haardos gaat verborgen achter een haag omhooggestoken handen waarmee leden van het winkelend publiek foto's proberen te maken met hun mobiele telefoons. Een donkere dame achter een kinderwagen krijgt bijkans een hartverzakking, jongemannen bellen hun vrienden ('Kom snel, hij is nu ter hoogte van Primark') en jonge meisjes met jasjes van Paul's Boutique die nog jaren moeten wachten eer ze de stemgerechtigde leeftijd bereiken, dartelen al filmend over heen. BoJo, de nieuwe Justin.

Frank Lampard Beeld ap
Frank LampardBeeld ap

Crossrail
Zo ook de twee dochters van Bella Bocarro die de 'coole' burgemeester herkennen van de televisie. Hun moeder, een Portugese die al twintig jaar in Londen woont, is zeker zo enthousiast. 'Hij maakt me niet alleen aan het lachen, hij heeft ook goede ideeën. Zo werkt hij aan de Crossrail, waarmee we vanuit Oost-Londen snel naar het centrum kunnen komen.' Ook de devote moslim Delabor Ali noemt, na een korte denkpauze, 'Transport' als voornaamste reden om op Boris te stemmen.

Meegesleurd door zijn begeleiders houdt Boris, getooid in donkerblauw pak met paarse stropdas, de vaart erin. Hij deelt folders uit, maar liever dan een folder willen voorbijgangers met hem op de foto. Als het tot een inhoudelijke dialoog komt zijn gratis openbaar vervoer voor zestigplussers, lagere belastingen en veiligheid in het openbaar vervoer zijn de voornaamste onderwerpen waar kiezers hem naar vragen. In een uur tijd ontmoet Boris één keer echt tegengas, wanneer een vrouw van Jamaicaanse komaf hem, met de zomerrellen in haar achterhoofd, vraagt wat hij zoal doet voor kansarme jongeren. Hij belooft stageplekken en leerprojecten. Compleet met cijfermateriaal. Na enkele momenten van twijfel neemt ze de folder aam die hij haar aanreikt.

Even later wil een blonde huisvrouw meer weten over blauw op de brede avenues van Romford. Boris probeert haar ervan te overtuigen dat er duizend agenten meer zijn dan toen hij vier jaar geleden aantrad. 'Police, police, police, police,' mompelt Boris op verstrooide wijze. Gordon Baunton, een goedlachse man van middelbare leeftijd uit het nabijgelegen Upminster, is onder de indruk. 'Hij heeft iets. Hij vrolijkt mensen op. Ken Livingstone heb ik ook een keer gezien, maar die kan wat abrupt en arrogant overkomen. Landelijk stem ik soms op de Liberal-democrats, maar in Londen is het Boris. Hij is goed voor de stad.'

Voetbalstadiongedrag
Bij een bushalte vertonen enkele opgeschoten jongeren voetbalstadiongedrag als ze Boris ontwaren. 'There is only one Boris Johnson. One Boris Joooohnson. There is only one Boris Jooohnson.' De burgemeester balt zijn vuist als Nick in Family Ties en dankt hen voor de hartverwarmende aanmoedigingen om koers te zetten naar de plaatselijke grillbar waar hij vertegenwoordigers van de plaatselijke middenstand toe zal spreken. Een kleine tien minuten trekt Johnson zich terug om wat krabbels op papier te zetten. Wat volgt is een klassieke borisiaanse voordracht vol terzijdes over Livingstone's wijnkelder op het stadhuis en eersteklasreisjes naar Havana. Minder verspilling van belastingcenten is de kern van zijn boodschap.
De burgers van Romford horen niets liever.

Patrick van IJzendoorn is correspondent voor de Volkskrant in Londen

Meer over