RECONSTRUCTIE

Als Hilal bijkomt, ligt hij onder twee dode klasgenootjes

Leerlingen van wiskundedocent Zulfiqar Ahmad rennen tijdens de les het lokaal uit om te kijken waar al die harde knallen vandaag komen. Ze rennen snel weer terug. Een van hen doet de deur op slot. Het mag niet baten. Peshawar, Pakistan, rond 11 uur gistermorgen.

Soldaten lopen in de Army Public School in Peshawar na de aanval van de Pakistaanse Taliban waarbij zeker 142 kinderen om het leven kwamen. Beeld afp
Soldaten lopen in de Army Public School in Peshawar na de aanval van de Pakistaanse Taliban waarbij zeker 142 kinderen om het leven kwamen.Beeld afp

Ahmad kan enkele uren later aan de BBC navertellen hoe de terroristen van de Pakistaanse Taliban de deur van zijn klaslokaal kapotschieten en 'lukraak' in het rond knallen. Hij wordt geraakt in zijn linker arm, in zijn borst en twee keer in zijn linker dij, waarna hij op de grond valt. 'Ik moet daar een uur hebben gelegen voordat een soldaat van het Pakistaanse leger binnenkwam en me naar het ziekenhuis heeft gebracht.'

Uit tientallen klaslokalen van de Army Public School in het Pakistaanse Peshawar klinken verhalen als die van Ahmad. De strijders van Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), zoals de terroristen zichzelf noemen, trekken van klaslokaal naar klaslokaal en zaaien dood en verderf. Zeker 132 kinderen en negen medewerkers komen om. In het auditorium vallen de meeste slachtoffers. De wrange ironie wil dat kinderen tussen de 14 en 16 jaar oud daar op dat moment les krijgen in het verlenen van eerste hulp.

Een van hen is Mohammad Hilal. Hij krijgt kogels in zijn arm en benen. 'Ik zag de gewapende mannen niet eens binnenkomen', zegt Hilal. 'Ik werd geraakt toen ze de eerste schoten afvuurden.' Als hij bijkomt, blijkt hij onder twee dode klasgenootjes te liggen. Hij ziet hoe een jongen probeert te vluchten, waarna hevig geweervuur klinkt. De jongen wordt geraakt in zijn nek, schudt even en blijft dan dood liggen. Hilal doet alsof hij ook dood is, wat zijn leven redt.

De hel begint om 10.30 uur

Het is 10.30 uur als schoolbuschauffeur Issam Uddin (25) een pick-up truck achter de school ziet rijden. Het weet dan nog niet dat in het voertuig de negen zelfmoordterroristen van de TTP zitten. Het eerste wat ze doen is de achteringang in brand steken om de weg te blokkeren, zegt Uddin tegen persbureau Reuters. De aanvallers klimmen over de muur, doden een soldaat, poortwachter en tuinman. Daarna begint volgens Uddin het schieten en blaast de eerste aanvaller zich op.

De hel die is losgebroken leidt tot een van de grootste bloedbaden in de Pakistaanse geschiedenis. Wat aanvankelijk lijkt op een gijzeling, blijkt een brute moordpartij te zijn. De aanvallers zijn slechts uit op het maken van zo veel mogelijk slachtoffers. De afschuw is des te groter, omdat kinderen overduidelijk het doelwit zijn. Waar in Ahmads les nog lukraak wordt geschoten, komt het merendeel van de 132 leerlingen om door een enkel gericht schot door het hoofd.

De aanslag is een vergelding voor het doden van 1.200 Pakistaanse Talibanstrijders door het leger sinds juni. De Army Public School in de garnizoensstad Peshawar bij de grens met Afghanistan, wordt gerund door het Pakistaanse leger. Het merendeel van de grofweg 2.500 leerlingen zijn kinderen van militairen.

Het leger omsingelt de school

Als duidelijk wordt wat er gaande is in de school, omsingelt het leger het complex. Er ontstaat een vuurgevecht met de Talibanstrijders. Ouders die naarstig zoeken naar hun kinderen, snellen naar de school maar worden tegengehouden. Gebouw na gebouw weet het leger in de negen uur die volgen terug te veroveren. De negen terroristen komen om het leven, al dan niet door zichzelf op te blazen. Volgens het leger zijn 900 leerlingen gered uit hun handen.

Onder hen zijn twee kinderen van een lokale journalist die hun leven te danken hebben aan hun juf, schrijft de BBC. Zij denkt aanvankelijk dat er in de lucht wordt geschoten, zoals bij huwelijken wel gebeurt. Als het aanhoudt en ze poolshoogte neemt, snelt ze terug de klas in en weet de kinderen via een achteruitgang de school uit te krijgen. Ook het vrouwelijke hoofd van de school is daarbij aanwezig. 'Ren, ren', roepen ze, weet een van de leerlingen zich te herinneren. De juf weet ze in een nabijgelegen huis te krijgen. Vanuit daar stuurt ze de kinderen het veld in richting een pretpark, waar ze een paar uur later in goede gezondheid worden teruggevonden. Het hoofd van de school heeft de aanslag niet overleefd, blijkt in de nasleep van de aanval.

Hafeez Ahmad, de broer van de wiskundeleraar Zulfiqar Ahmad, herinnert zich de chaos die volgde in de uren nadat het leger de school weer in handen krijgt. Nu waren het ouders die renden van deur tot deur, op zoek naar hun kinderen. 'De informatiebalies werden overspoeld met vragen van radeloze ouders', zegt Hafeez. Hij gelooft op dat moment niet dat zijn broer nog leeft.

Dat blijkt wel zo te zijn. Zulfiqar is al geopereerd als Hafeez hem uiteindelijk vindt in het ziekenhuis. Zulfiqar kamt zijn gedachten uit op zoek naar herinneringen van enkele uren eerder. 'Er waren achttien leerlingen aanwezig in mijn les, ik geloof dat niet een van hen het heeft overleefd.'

Protest tegen de aanval op de Army Public School in Peshawar, Pakistan. Beeld epa
Protest tegen de aanval op de Army Public School in Peshawar, Pakistan.Beeld epa
Meer over