Column

'Als het maar niet weer een gebruikte damesonderbroek is'

Van een liefhebbende querulant kreeg ik nog vanwege het decemberfeest een cadeautje opgestuurd. Het handschrift van het begeleidend schrijven verried de middelbare meisjesschool: 'Heer van Amerongen, u wordt steeds cynischer in uw cursiefjes. Wellicht kunt u met behulp van dit kleinood het gat in uw hart dichten.'

null Beeld Gabriel Kousbroek
Beeld Gabriel Kousbroek

Ik snuffelde aan het pakje en verzuchtte tegen postbode Paulo Puk: 'Als het maar niet weer een gebruikte damesonderbroek is, vriend.'

Even dacht ik dat het een broekriem voor een stevige smurf was. In het oranje bandje, met een lompe gesp, stond gegrift: D66 omarmt diversiteit.

Mijn weldoenster had 25 euro betaald voor het amulet, zo las ik op internet. De Omarmband (zucht) is gemaakt van gebruikte reddingvesten waarmee vluchtelingen Europa hebben bereikt. De opbrengsten komen grotendeels ten goede aan vluchtelingenprojecten aan de buitengrenzen van Europa.

De term 'grotendeels' baarde mij lichtelijk zorgen. Ik las dat de club Movement on the Ground de vesten (waarom eigenlijk alleen van levende mensen) verzamelde op Lesbos, onder spirituele aanvoering van Sjonnie de Mol en nog wat soapies. De armband wordt geproduceerd in een duurzaam atelier, door mensen 'met een afstand tot de arbeidsmarkt'.

Dat eufemisme kende ik nog niet maar het riekt naar onbezoldigd werk. Vroeger heette dat arbeidszorg: een sociale werkplaats waar zwakzinnigen wasknijpers mochten draaien.

Ik ben best wel esoterisch aangelegd. Zo heb ik een rariteitenkabinet met daarin een schuiflade vol uitgewerkte talismannen: de Bioregulator tegen reuma (bekend van Nico Haak), de Power Balance Armband van Wesley Sneijder die hij zo succesvol droeg tijdens de WK-finale van 2010 en ook nog een kluwen kabbalapolsdraadjes, een fetisj van onder anderen Edgar Davids en Dries Roelvink. Die rode draad moet niet verward worden met de helaas ter ziele gegane hoerenvakbond. Ik vleide de Omarmband in de la en schreef aan mijn weldoenster: 'Ik word hier een beetje cynisch van, mevrouw. Bovendien is het ding spuuglelijk en stinkend duur. Liever heb ik dat u het gat van mijn bankrekening dicht.'

Het schokkendst vind ik dat de Omarmband is geadopteerd door D66. HAFMO was een toffe peer en daarom heb ik ooit eens op hem gestemd. Van die malle Wageningse fophouthakker met zijn kabeljauwogen en zijn oeverloze geblub moet ik echter niks hebben.

De Omarmband is luchtfietserij. Daarom nomineer ik het onding voor de Kackadorisprijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan een persoon of instelling die de kwakzalverij het meest heeft bevorderd.

Ik heb namelijk niks meer met holle symboliek sinds ik eens finaal in elkaar geslagen ben op een tegel met een lieveheersbeestje.

Meer over