‘Alles wordt bij wijze van spreken bij elkaar gemikt’

Rutger Hoedemaekers (32) bespeelt de laptop. Met componisten uit andere landen werkte hij aan concerten met het New Yorkse strijkkwartet Ethel voor het Festival Mundial....

Hoe bent u in dit project beland?

‘Het Muzieklab Brabant is een van de producenten. Daar had ik al mee gewerkt aan jamsessies. Voor dit concept waren naast de strijkers van het Ethel String Quartet de andere muzikanten vooral afkomstig uit de jazzscene. Ik denk dat ze ook iemand uit de pophoek wilden hebben. Ik ben nu toetsenist in Voicst, en produceerde voor een deel het laatste album. Ik heb ook een eigen band, About, electropop.’

Spoort het, tussen laptop en strijkers?

‘Ja, eigenlijk wel. In theorie zijn het nog wel uitersten van het muzikale spectrum, maar in werkelijkheid staan elektronica en akoestische instrumenten al heel dicht bij elkaar. Niemand die nog twijfelt aan de doorbraak van de digitale revolutie. De leden van het kwartet zijn oprecht nieuwsgierig naar alle mogelijkheden.’

Het is niet zomaar een strijkje.

‘Ze zijn niet vies van het experiment. De leden werkten al samen met Madonna en Gorillaz, en met Joe Jackson en Todd Rundgren zijn ze op wereldtournee geweest. Met hun project TruckStop TM gaan ze allerlei samenwerkingsverbanden aan. En het is bepaald niet braaf wat ze doen. Ze leven zich helemaal uit op het podium. Ze springen heen en weer, ze schreeuwen het uit, er wordt geplukt, getimmerd en geklopt op hun instrumenten. Het plezier spat er vanaf. Het is meer een zigeunerband.’

Hoe zijn jullie te werk gegaan?

‘De tijd ontbrak om nieuwe composities te schrijven. Iedereen nam iets van zichzelf mee, de anderen haakten daarop in. Met een laptop is dat wat moeilijker. Ik heb een hele bibliotheek aan geluiden, maar je moet je toch eerst voorbereiden, dingen kunnen opslaan, om een bijdrage te kunnen leveren. Ik zie mezelf ook meer als een producer dan als instrumentalist. Even snel iets neerzetten is bijna onmogelijk. Maar ik ga nu wel iets proberen in die richting. De strijkpartijen neem ik ter plekke op en bewerk ze, om het kwartet onmiddellijk te kunnen beantwoorden. Dat kan interessant worden. Maar we hadden graag nog wat dieper willen gaan. Je streeft naar echte samensmelting. Die is nu meer incidenteel. Het zijn nog vooral ideeën van één persoon.’

Strijkers met een bassist uit Zuid-Afrika, een percussionist uit Brazilië, een accordeonist uit Moldavië en een laptopspeler uit Nederland. Dat moet wel crossover opleveren.

‘Ach, dat is zo’n term. Maar het klopt wel, ja. Wat dat betreft past het perfect op Mundial. Alles wordt bij wijze van spreken bij elkaar gemikt. Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse ritmes, Balkanmelodieën, Europese akkoorden.’

Knap ingewikkeld.

‘Het grootste probleem was eigenlijk de communicatie. Oleg Fateev, de accordeonist, kwam met iets in negenachtste maat, zo’n opzwepend Bulgaars getint stuk. Niemand begreep het. Totdat de bassist Carlo Mombelli na een half uur wél de maat doorgrondde door op een andere manier te tellen. Toen snapte iedereen het. Alleen Oleg zelf niet meer.’

In de toelichting op het project staat dat jullie zoeken naar de gemeenschappelijke taal van muziek.

‘Mooie zin, hè. Nou ja, iedereen met zijn eigen achtergrond, iedereen met een eigen rol. Het zal zeker iets spannends opleveren.’

Meer over