Alleen Spanjaarden kunnen weerwerk bieden

'Het kan een mooie strijd worden om de tweede plaats', zei Rabo-ploegleider Theo de Rooij begin deze week. Maar zelfs de man die drie jaar achtereen de Tour de France in een ijzeren greep hield verliest wel eens....

Van onze verslaggever Marcel van Lieshout

De kortste Tour de France sinds 1905 is voor velen op voorhand al een kort verhaal: voor hen lijdt het geen twijfel dat een 30-jarige Texaan na 3277,5 kilometer van Luxemburg naar Parijs - in 1926 kreeg het peloton de recordlengte van 5745 kilometers voor de wielen - de finale geletruidrager zal zijn.

Wat Lance Armstrong wíl winnen, wint hij ook, stellen de gelatenen vast.

Dat is niet helemaal waar want zelfs de man die drie jaar achtereen de Tour de France in een ijzeren greep hield verliest wel eens. Eind maart wilde Armstrong de Franse tweedaagse Criterium International winnen. Dat mislukte op één seconde.

Jose-Alberto Martinez, een 26-jarige Spanjaard, heette de vermetele. Euskatel heeft Martinez niet in de Tourploeg opgenomen. Niet dat deze Spanjaard in de Ronde van Frankrijk - qua zwaarte en druk onvergelijkbaar met welke koers dan ook - ook maar enige kans zou maken tegen de US Postal-kopman.

Wie wel?, zucht de zoeker naar spanning.

Dat Armstrong weer helemaal klaar is voor een staaltje machtsvertoon bewees hij in de maanden ná het Criterium International. In de Amstel Gold Race eind april testte hij zijn vorm, werd vierde, maar was de sterkste van de dag. In de Franse meerdaagse Midi Libre (mei) weerstond hij in zijn eentje een massaal ONCE-offensief en won.

Weer een maand later, in de 'kleine Tour' (Dauphiné Libéré), oefende Armstrong met succes op een paar Alpen-cols die hem deze maanden ook te wachten staan. Het werd in die ronde weer een reuze spannende strijd om de tweede plaats. De moedeloosheid straalde uit de ogen van veel concurrenten en veel volgers.

Toen, in de Franse Alpen, sprak Armstrong zich over de eerste elf dagen van de Tour uit op een wijze die in de ogen van sommigen arrogantie verraadt, maar anderszins ook als een aankondiging van koerstactiek kan worden uitgelegd. Pas op donderdag 18 juli doemt voor het Tourpeloton de eerste berg op. Over de elf voordien zei de Amerikaan, zonder een spier te vertrekken: 'Een goede trainingsperiode.'

De Tour de France, althans een deel daarvan, als training?

Met een sterkere ploeg dan de huidige heeft Armstrong naar eigen zeggen nooit aan La Grande Boucle deelgenomen. Speciaal voor de ploegentijdrit van komende woensdag werd de eigenlijk al gestopte routinier Ekimov teruggehaald. Over al die vlakke etappes richting het zuid-westen van Frankrijk zei Armstrong vorige maand: 'Met training bedoel ik dat deze ploeg als collectief moet trainen. Dat bedoel ik niet arrogant. In het wielrennen kan van alles gebeuren, maar één ding lijkt wel zeker: op het vlakke zulen wij de ploeg zijn die wordt aangevallen. Je daartegen wapenen vereist oefening. Die mentale weerbaarheid moet je tijdens de koers ontwikkelen.'

En wie moet de grote favoriet dan onmiddellijk onder druk zetten? In de zucht naar een spannende ronde grepen de Franse kranten de afgelopen dagen terug op Touredities waarin de onverslaanbaar geachte tóch ten val kwam. Anquetil die het in 1958 tegen Gaul moest afleggen, Merckx die Thévenet in 1975 voor moest laten gaan, de knieblessure van Hinault die in 1980 de weg effende voor Zoetemelk, de instorting van Indurain in 1996.

'Het kan een mooie strijd worden om de tweede plaats', zei Rabo-ploegleider Theo de Rooij begin deze week in Breda, kennelijk in de overtuiging dat het laatste geel buiten bereik blijft van 188 renners. Zijn kopman, de Amerikaan Levi Leipheimer, droomt van een podiumplaats en heeft althans de bekende Amerikaanse mentaliteit: 'Je rijdt om te winnen.'

Het meeste weerwerk lijkt Armstrong te kunnen krijgen van de Spaanse ploegen. Voor de klimmers van Kelme, met kopman Oscar Sevilla die zich sterk heeft verbeterd in tijdrijden, is het zaak om in de vlakke etappes (in waaiers rijden gaat Spanjaarden zeer slecht af) attent te zijn.

ONCE-kopman Joseba Beloki - in Spanje niet bijster populair want Bask en bovendien een defensief renner - mikt op een derde achtereenvolgende podiumplaats.

Voor Armstrongs vaste concurrent, de Duitse Telekomploeg, wordt het een andere Tour dan anders, behalve dan dat Erik Zabel zijn zevende groene trui nastreeft. Jan Ullrich is absent (en in opspraak geraakt), zo ook andere klassementsrenners als Andreas Klöden en Aleksandr Vinokoerov.

Die laatste, gevallen in de Ronde van Zwitserland, kon donderdag tijdens een training in Luxemburg slechts met hulp van anderen van de fiets komen. Hij moest zich terugtrekken.

Of Nederlandse renners op enig moment van de 89ste Tour juichend van de fiets stappen is zeer ongewis. De grootste kanshebber op een dagsucces lijkt Leon van Bon, tweevoudig etappewinnaar.

Voorts moet de onberekenbare Erik Dekker nooit uit het oog worden verloren. Juist niet als hij tijdens die eerste dagen, de 'trainingsperiode' van Armstrong, permanent in de achterhoede van het peloton eindigt.

Meer over