Alleen met prikkel kan boycot slagen

De consument heeft macht. Dat constateert het werkheversblad Forum weken na 'de boycot' tegen Ahold. 'De consument heeft zijn tanden laten zien....

Schrijver Hein Tunissen duikt in de geschiedenis en stelt dat de consument alleen macht heeft als er sprake is van verontwaardiging. Dat is niet vaak.

Zoals de acties tegen Shell. bijvoorbeeld. Toen dit bedrijf in 1995 besloot opslagstation de Brent Spar in de Noordzee te dumpen, bleef de Nederlander tanken bij de Shell. Dat terwijl in Duitsland een boycot plaatshad. Maar bij de oosterburen zijn veel minder Shell-stations, zegt Tunissen. 'In Nederland kun je bijna niet om Shell heen.'

Ook in juli was de verontwaardiging ver te zoeken. Toen doken berichten op over 'oplichting' bij Epson, waarop de Consumentenbond opriep om geen inktcartridges van dit bedrijf te kopen. Niemand reageerde. Later bleek de vermeende oplichting mee te vallen.

Eveneens mislukte een actie tegen 'de hogere prijzen' na de komst van de euro. Meerdere organisaties riepen op tot een koperstaking in juli 2002, wederom gaven weinig kopers gehoor. 'De meest voor de hand ligggende reden is dat er toch gegeten moet worden', schrijft Tunissen.

Nee, voor een echte consumentenstaking is volgens hem een trigger nodig. Zoals het hoge salaris van Ahold. Maar ook bewonderde personen kunnen een reden zijn voor een boycot. Hij noemt oppositieleider Aung Sang Suu Kyi in Birma. 'Hoe vaker de junta haar in de gevangenis gooit, hoe sterker de publieke verontwaardiging.'

Kortom: 'consumentenstakingen zijn dus succesvol als er sprake is van een duidelijke emotie.'

Meer over