'Alle boeren verklaren me voor gek'

Met zijn nieuwe olijfoliebedrijf neemt Ramón Iglesias een risico. Het lijkt een project tegen de stroom in. 'Maar dit zal lukken.'

VAN ONZE CORRESPONDENT STEVEN ADOLF

CONIL - Ramón Iglesias (64) weet het zeker: dit wordt een mooi bedrijf met ecologisch geproduceerde olijfolie. Hij loopt over de glooiende heuvels die zijn land - de hoeve Sancha Pérez - beschut tegen de stevige zeewind die hier kan waaien. In geometrische patronen staat de nieuwe aanplant van olijfbomen keurig in het gelid. Iglesias pakt een tak beet met nog kleine groene olijfjes. 'Dit is zijn arbequina olijven, die geven een mooie zachte smaak, daar houden de toeristen van.'

Maar de olie is niet zo stabiel en gaat snel achteruit. 'Dus meng ik ze met de picual die even verderop staan. Dat is de variant die hier in Andalusië verreweg het meeste voorkomt en die de houdbaarheid bevordert', legt Iglesias uit.

Het lijkt een project tegen de stroom in. De bulkmarkt voor olijfolie, waarvan Spanje met veertig procent van de wereldmarkt verreweg de grootste producent is, kampt met een stugge prijsdaling. Het land hier aan de Costa de la Luz, de Atlantische kuststreek van Cádiz, behoort bovendien niet tot de traditionele productiegebieden zoals het Andalusische binnenland rond Jaén of de Catalaanse regio.

Steeds meer kleinere olijfboeren in Spanje gaan de uitdaging aan en keren zich af van de massaproductie, waarbij de olijven worden opgekocht en na persing anoniem in een Spaanse of 'Italiaanse' olie verdwijnen. Ze verkopen onder eigen naam (aceite de autor) een olie geproduceerd op kleine schaal, zorgvuldig koud geperst tegen een relatief hoge prijs op de markt gebracht. In het geval van Sancha Pérez is het bovendien een gecertificeerde ecologische productie zonder toepassing van bestrijdingsmiddelen.

Ramon Iglesias laat energiek de nieuwe installaties zien die hij drie jaar geleden bouwde op de 16,5 hectare die hij van zijn ouders erfde. Van huis uit een industrieel ingenieur wilde hij nog een keer een mooi project ondernemen, vertelt hij terwijl hij door de boomgaarden en de wijnranken op zijn terrein loopt. 'Hier in Conil is het altijd maar zonnebloemen en graan, graan en zonnebloemen wat de boeren verbouwen. De meesten zijn zeer traditioneel. Ik niet, ik wilde iets bijzonders.'

Het werd dus een ecologische boerderij, waar naast Sancha Pérez vergine extra olijfolie ook een ecologische rode wijn wordt geproduceerd op basis van een eeuwenoude druivenvariant. 'Olijfolie heeft in deze streek natuurlijk ook een heel lange traditie. Maar de boeren lieten hun boomgaarden onbewerkt. Nu ik hier als enige in de verre omgeving een pers heb geïnstalleerd, krijg ik plotseling van alle kanten de vraag of ik ook voor anderen kan persen. Dat doen we, maar alleen van ecologische productie. Die verkopen we ook.'

Iglesias plantte 2.200 olijfbomen op de heuvels van zijn hoeve. Die moeten 12.000 tot 15.000 liter olie per jaar gaan opleveren. De eerste productie is inmiddels te koop. Een fraai vierkant flesje met designetiket draagt bij aan het premium karakter van het product. Een kunstig ontworpen afschenktuitje en goede hermetische afsluiting van het flesje moeten kwaliteitsverlies door oxidatie tegengaan, legt Iglesias uit. Alles bij elkaar kan hij zo vier euro per liter vragen bij de restaurants waar hij aan levert en zelfs 2,50 euro voor de kleinste flesjes van een kwart liter. Een verdubbeling of meer ten opzichte van de bulkprijs van de doorsnee olijfolie.

Anders dan vroeger handelt de nieuwe olijfboer vanuit een kwaliteitsconcept, legt Iglesias uit. 'Innovatie wordt vaak verward met hoge technologie. We hebben hier twee sectoren in Andalusië die niet stuk te krijgen zijn: landbouw en toerisme. Mijn innovatie is die te combineren met een meerwaarde in de ecologische productie.' Hij levert aan goede restaurants in de buurt en aan speciaalzaken. Via zijn website en Facebookpagina houdt Iglesias zijn klanten op de hoogte van de oogst. 'En ik verkoop rechtstreeks aan toeristen die er een dagje uit van maken om mijn boerderij te bezoeken, waar ze zelf hun ecologisch fruit kunnen plukken en voor een redelijke prijs gezonde olie kopen. Ik verkoop emotionele binding met een product.'

Het is een avontuur die olijfolie, erkent Iglesias. 'De boeren hier verklaren me voor gek.' Hij investeerde er uit eigen zak 650.000 in de hoeve: al zijn spaargeld. Met speciale landbouwsubsidies van de regio en de Europese Unie kwam daar een subsidie van 135.000 euro voor de machines en persen van terug. Na volgend jaar hoopt hij op break even te zitten met zijn bedrijfsresultaat. Dat moet ook wel, want de Spaanse banken zijn in een diepe crisis, waardoor het vrijwel onmogelijk is met enig lopend bedrijfskrediet de kas op peil te houden. 'Ik heb een risico genomen, maar het gaat zeker lukken. Deze olijfolie heeft zin.'

undefined

Meer over