Aliens in docustijl

BEREND JAN BOCKTING

De buitenaardse wezens in District 9 komen niet naar aarde om de wereld te veroveren. Integendeel. De aliens die uit het ruimteschip boven Kaapstad kruipen worden in een oogwenk gedegradeerd tot derderangsburgers; ze belanden in aparte wijken en mogen niet naar dezelfde uitgaansgelegenheden als mensen. Het speelfilmdebuut van Neill Blomkamp, opgegroeid tijdens de apartheid in Johannesburg, is een sociale satire en zelfbewuste sciencefictionfilm ineen. Met zijn originele uitgangspunt won de jonge Afrikaans-Canadese filmmaker (1979) het vertrouwen van producent Peter Jackson, die hem met een budget van 30 miljoen dollar zijn gang liet gaan. Dat geld is welbesteed. Blomkamp draaide zijn film in documentairestijl - en juist daardoor ogen de door computers gegenereerde buitenaardse wezens angstaanjagend realistisch. District 9 is scherp én entertainend. Dat de boel tegen het eind uit de bocht vliegt, mag de pret niet drukken.

District 9 (Neill Blomkamp, 2009)

RTL 5, 20.30-22.40 uur.

Tideland

(Terry Gilliam, 2005) Een geslaagde film is Tideland bepaald niet, maar de typische stijl van regisseur Terry Gilliam, die hier zijn eigen variant op Alice in Wonderland maakte, levert toch een unieke kijkervaring op. De Alice in Gilliams vertelling heet Jeliza-Rose en is de dochter van heroïneverslaafde ouders. Wanneer haar moeder aan een overdosis overlijdt, vertrekt ze met haar vader (gespeeld door Jeff Bridges) naar een boerderij in Texas, waar ze diep wegvlucht in haar donkere fantasieën. Het daaropvolgende rariteitenkabinet vol sprekende barbiepoppen en geschifte hillbillyburen is een lust voor het oog, maar kent geen enkele maat. 'Iedereen noemde het zwart en verschrikkelijk', blikte Gilliam een aantal jaar later terug op de ontvangst van de weerbarstige film. 'Terwijl ik meende dat er toch ook iets van levenslust uit sprak.'

Canvas, 23.00-0.55 uur.

Iklimler

(Nuri Bilge Ceylan, 2006) Vrij stevig, bij vlagen aangrijpend drama over een zwaarmoedige en zelfzuchtige docent (gespeeld door de regisseur) en de moeizame relatie met zijn jongere maar niet minder sombere echtgenote (de echtgenote van de regisseur). Terwijl de seizoenen voorbijgaan (iklimler betekent 'seizoenen'), focust Nuri Bilge Ceylan (Uzak) op kleine voorvallen. De grote, in het oog lopende zaken zijn nooit de ware reden voor een ruzie; het gaat altijd om iets kleins, iets op de achtergrond. Daarmee laat de film zich kijken als een Turkse variatie op Scènes uit een huwelijk van Ingmar Bergman. In 2006 onderscheiden met de prijs van de internationale filmkritiek tijdens het filmfestival in Cannes.

Nederland 2, 23.40-1.15 uur.

undefined

Meer over