REPORTAGE

Airsquattend de ramadan te lijf

Het vasten tijdens de ramadan zorgt voor extra kilo's. Tijd dus om in beweging te komen. Maar hoe houd je je staande tijdens een training met niets in je maag?

Sportende moslima's in het Kralingse Bos, Rotterdam. Links coach Mounia Abbadi.Beeld Cigdem Yuksel

'Het zijn vooral de gebonden soepen,' verzucht Mounia. 'Daar moet je mee oppassen.' De dames om haar heen knikken instemmend. 'En vergeet de kipbriwat - kippasteitjes - niet! Ik maak ze voor mijn dochter, maar raak ze zelf niet aan. Het zijn dikmakers.'

Personal coach Mounia Abbadi (39, grijsblauwe hoofddoek) zet haar stopwatch aan. Haar klasje vandaag bestaat uit drie dames die allemaal aan het vasten zijn. Maar 'het ritme zit er al in' en de dagen worden niet meer gedomineerd door hoofdpijn en dorst. Vastberaden om geen kilo aan te komen deze maand komen ze een paar keer per week bijeen voor een hardloop- en krachttraining.

Veel moslims worstelen in deze periode met hun eetpatroon. Overdag eten en drinken ze niets, terwijl na zonsondergang de koolhydraatrijke spijzen overvloedig op tafel verschijnen. Zelf bindt Mounia de harira (peulvruchtensoep) met speltbloem, in plaats van gewone bloem. Ook de andere dames kiezen vooral voor groenten in plaats van de meer traditionelere ramadangerechten als koekjes, pannenkoeken, gevulde broodjes en pasteitjes. Dat er onweer op til is, deert de dames niet. Vol frisse moed beginnen ze aan hun hardloopronde rond de Kralingse Plas.

Lichaam in de spaarstand

Volgens diëtiste Kezban Ozbasaran komen er zoveel mensen aan tijdens de ramadan - dit jaar van 6 juni tot 5 juli - omdat de stofwisseling van het lichaam zo lang stopt. 'Het metabolisme werkt heel traag. Zo lang het licht is, gaat het lichaam in de spaarstand. Moslims eten nu alleen tussen tien uur 's avonds en drie uur 's nachts.' Ozbasaran heeft al drie jaar een eigen dietistenpraktijk in de Haagse Schilderswijk, waar vooral Islamitische klanten komen. 'Wat meespeelt is de angst van mensen om honger te lijden overdag. Om dat te compenseren, eten ze 's nachts veel meer dan noodzakelijk.'

Maarten van Elst (23), eigenaar van Muslim Fit, organiseert tijdens de ramadan regelmatig extra outdoor trainingen. 'Je ziet dat mensen meer rotzooi eten dan normaal. Vooral zoetigheid. Eigenlijk is het niet de ramadan waar je dik van wordt, maar de manier waarop je ermee omgaat. Het gaat om beheersing.'

Het is Van Elsts vijfde ramadan: vijf jaar geleden bekeerde hij zich tot de Islam. 'Inmiddels weet ik dat ik als krachtsporter in deze periode vooral niet moet streven naar progressie. Het onderhouden van mijn bestaande conditie is het belangrijkst.'

Sportende moslima's in het Kralingse Bos, Rotterdam. Rechts coach Mounia Abbadi.Beeld Cigdem Yuksel

Marian - roze hoofddoek en lila jack- moet ook het hele rondje rennen, ondanks dat ze vandaag haar dertigste verjaardag viert. Met familie die speciaal uit Marokko is overgekomen hebben ze de hele middag om tafel gezeten. 'Zonder koffie en taart natuurlijk. We hebben alleen gepraat.'

Aisha (39) - zwarte hoofddoek, roze fleecejack - kon nog geen 300 meter hardlopen toen ze in december begon bij Mounia. Tot haar eigen verbazing haalt ze inmiddels makkelijk de vijf kilometer. Haar vriendin Saliha - hoofddoek met print - vindt het moeilijkste van de ramadan 'dat er vaak van je verwacht wordt dat je de hele tafel vol zet met lekkere hapjes'. Terwijl ze dat niet doet als ze alleen met haar man eet. 'Maar als je gasten krijgt, wil je niet onbeleefd zijn.'

Mounia let in deze weken extra goed op haar vrouwen. Hebben ze last van hoofdpijn, duizeligheid of misselijkheid? De trainingen moeten niet te intensief zijn. En altijd aan het eind van de dag. Zo hoef je niet te lang te wachten tot je aan tafel gaat.

Olympische Spelen

Mounia groeide op in het Oude Westen in Rotterdam en was als jong meisje gefascineerd door hardlopen. Haar droom was om de Olympische Spelen te halen, maar door haar omgeving werd ze weinig gestimuleerd. 'Als meisje was het ongebruikelijk om zo bezeten te zijn van sport, terwijl sporten in de familie best populair was. Zelf heb ik op latere leeftijd Sportdromen opgezet, waarin ik vrouwen begeleid die het moeilijk vinden om naar een gewone sportschool te gaan. Daar is de sfeer vaak masculien en niet iedere vrouw vindt het fijn om een mannelijke trainer te hebben.'

Als Aisha na het rondje hardlopen even op adem wil komen, begint Mounia te roepen: 'Jallah jallah!' Er moet over de speedladder worden gesprongen. 'Vooruit!' En smokkelen mag niet. De vrouwen zweten. Maar waar andere sporters met flesjes aan hun mond voorbijrennen, moeten zij alles zonder water doen.

Het is tijd voor de airsquads, met voor degene die het aankunnen: een kettlebell als gewicht. Mounia: 'in deze periode geef ik ze meer rust tussendoor. Normaal is het 30 om 30. Nu 30 seconden inspanning en 60 seconden rust.' De regen komt intussen met bakken uit de hemel, maar dat is geen excuus om de oefeningen te staken. De vrouwen zijn ook nog lang niet moe. 'Het gekke is', zegt Marian als ze het springtouw weglegt, 'dat we helemaal geen honger hebben. Maar tijdens het hardlopen hebben we het net wel de hele tijd over eten gehad. Dat dan weer wel.'

Sportende moslima's in het Kralingse Bos, Rotterdam.Beeld Cigdem Yuksel
Meer over