Ahmed uit Gaza speelt het liefst martelaartje

De 7-jarige Ahmed speelt op school het liefst 'martelaartje'. De sterksten nemen het op tegen 'de joden'. Wie wint, verdient het martelaarschap, ofwel de dood....

'Ruim de helft van de kinderen in Gaza lijdt in meer of mindere mate onder de abnormale situatie waarin we hier allemaal leven. Er heerst een enorme agressie onder die kinderen. We proberen die uit te bannen, samen met ouders, leraren en geestelijk leiders', vertelt dr. Zaqout, verbonden aan het Programma voor Geestelijke Gezondheid in Gaza-stad.

De emoties van kinderen die om de haverklap geconfronteerd worden met militair geweld worden 'soms misbruikt', zegt Zaqout. Hij denkt daarbij aan de onbekenden die Husam Abdu vorige week met een gordel vol explosieven naar een controlepost van het Israëlische leger op de Westelijke Jordaanoever stuurden. Soldaten kregen de jongen zover dat hij de gordel aflegde, en namen hem mee voor ondervraging. Hij zou hebben gezegd dat hij naar het paradijs wilde, om te worden verenigd met de hem beloofde 72 maagden.

De 16-jarige Husam, die aanvankelijk vertelde dat hij 14 was, is een van de tientallen Palestijnse tieners die zelfmoordaanslagen hebben gepleegd tijdens de ruim drie jaar durende intifada. In de Palestijnse gemeenschap klonk veel kritiek op diegenen die de zichtbaar verwarde Husam de dood in wilden jagen. Zelfs de vorige week geliquideerde Hamas-leider sjeik Ahmed Yassin, die martelaren met lof overlaadde, had de inzet van kinderen onaanvaardbaar genoemd.

'Natuurlijk is iederen er tegen', zegt hoofdredacteur Hassan Al-Kashef van het in Gaza verschijnende blad Aldar (Thuis). Maar het is, betoogt hij, de schuld van de Israëli's dat Palestijnen opgroeien in een sfeer waarin agressie normaal lijkt. 'Het geheugen van onze jeugd wordt gevuld met geweld.'

Al-Kashef herinnert zich hoe zijn 3-jarige kleinzoon bij een recente beschieting van Gaza-stad door Israëlische troepen thuis gewoon doorging met spelen. 'Ik was bang, maar mijn kleinzoon niet. Kinderen lopen over de puinhopen van kapotgeschoten gebouwen naar school alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Zo ziet ons land eruit.'

Psychiater Zaqout weet niet wat erger is: dat kinderen gewend raken aan geweld of er juist door getraumatiseerd worden. Wat hij wel weet, is dat je in Gaza 'met nog geen honderd psychiaters' de agressie onder de jeugd kunt beteugelen zolang de Palestijnse samenleving het martelaarschap 'verheerlijkt'.

De vele portretten in het straatbeeld van jonge mannen die zijn omgekomen bij zelfmoordaanslagen of in gevechten met het Israëlische leger, getuigen van het alom aanwezige respect. Zaqout: 'Daardoor zien kinderen martelaren als hun voorbeeld. Het is een delicaat onderwerp, met religieuze en politieke kanten. Als psychiater heb ik maar beperkte mogelijkheden. Ik vertel kinderen dat de maatschappij meer heeft aan artsen en ingenieurs dan aan martelaren.'

Ahmed, die op school zo graag 'martelaartje' speelt, weet nu al dat hij arts wil worden. Maar het joch is er ook van overtuigd dat 'de joden' bestreden moeten worden. 'Ze haten ons, iedereen. Daarom haat ik hen.'

Meer over