Afzetten met links en toch ver springen

Ignisious Gaisah sprong met zijn rechterbeen naar de wereldtitel. Nu probeert hij het noodgedwongen met links...

ede Met zijn rechterbeen heeft Ignisious Gaisah faam en fortuin vergaard. Het is zijn afzetbeen bij het verspringen. Hij is er wereldkampioen mee geworden, hij heeft 8.43 overbrugd.

Zijn rechterbeen heeft Gaisah ook in het ongeluk gestort. Anderhalf jaar geleden scheurde hij tijdens een wedstrijd de pees die de knieschijf op zijn plaats houdt. Zijn loopbaan leek prompt voorbij, zijn roem zou vervliegen.

Maar de 25-jarige Ghanees, die sinds 2001 in Nederland woont, weigerde zich neer te leggen bij de uitzichtloze situatie. Terwijl zijn rechterbeen nog in het gips zat, zinspeelde hij in de Volkskrant op een tweede loopbaan. Hij zou doen wat verspringers bijna nooit proberen. Hij zou van afzetbeen veranderen. Waarom zou hij niet ook met links kunnen uitblinken?

Zijn Nederlandse trainers lazen de gewaagde uitspraak van de Ghanees in de krant. Ze wisten niet wat ze ervan moesten denken. Was het wanhoop? Zinbegoocheling? Een grap? Maar hij heeft ze overtuigd. Zij staan langs de kant in Ede, waar Gaisah bij een competitiewedstrijd uit de tweede divisie voorzichtig werkt aan een nieuwe carrière. Als linksbenige verspringer.

Op zijn rechterknie zijn de littekens van de operatie nog zichtbaar. Maar verder is Gaisah verreweg de fitste atleet op de atletiekbaan. Zijn spieren staan strak, zijn lijf is volledig afgetraind. ‘Hij is nooit zo fit en snel geweest’, zegt Monique Berrevoets. ‘Ik heb hem nooit zo gemotiveerd gezien’, zegt ook Eric van der Steenhoven.

Gaisah heeft de trainers snel weten te overtuigen. Hij is rechtshandig. De meeste rechtshandige springers zetten af met hun linkerbeen. Hij koos als tiener in Ghana door toeval voor rechts als afzetbeen. Bij zijn eerste sprong tijdens een wedstrijd kwam hij uit met rechts. Hij vloog ver. En dus zei zijn trainer dat rechts zijn afzetbeen was.

Gaisah luisterde. Hij wist niet beter, ook al had hij bij hoogspringen altijd met links afgezet. Zijn persoonlijke record was 1.95. ‘Links is mijn sterkere been’, legde Gaisah zijn trainers uit.

Wisselen van afzetbeen is minder gemakkelijk dan het klinkt. ‘Verspringen is een kwestie van ritme en coördinatie’, aldus Van der Steenhoven. ‘Gaisah springt al bijna tien jaar met rechts, hij heeft duizenden sprongen gemaakt. Alle bewegingen moet hij nu tegengesteld maken. Het is een hele omslag, ook in het hoofd. De aanloop begint met een ander been, de afzet ook, en de looptechniek in de lucht is ook anders.’

De trainers hebben Gaisah langzaam laten wennen aan de nieuwe techniek, eerst met korte aanlopen, daarna met steeds langere. Twee weken geleden sprong hij voor het eerst een wedstrijdje. Bij de eerste poging nam de macht der gewoonte het over. Gaisah zette af met rechts, in plaats van links. De knie hield het, maar het risico om met rechts te springen is te groot.

In Ede heeft de verspringer zijn lichaam wel onder controle. Hij kiest voor een relatief korte aanloop van dertien passen, ongeveer dertig meter. Bij topwedstrijden is zijn aanloop 45 meter, volgens Gaisah 21 passen. In zijn eerste sprong komt hij precies goed uit. Hij zweeft veel verder dan zijn tegenstanders en landt na 7.31 meter. Hij kijkt vrolijk.

Hoewel de Ghanees in titeltoernooien met 7.31 weinig te zoeken heeft, is de uitslag volgens de trainers bemoedigend. Met een lange aanloop komt de 8 meter in zicht. Gaisah is meer dan tevreden. Al na zijn tweede sprong (fout) stopt hij. Pas volgende week gaat hij weer voluit. Dan neemt hij deel aan een Grand Prix in Marokko.

Van der Steenhoven en Berrevoets verwachten niet dat hun pupil daar mee zal doen om de prijzen. Ze denken dat hij minimaal een jaar nodig zal hebben om in de buurt te komen van de wereldtop, als het al lukt.

‘Wisselen van schrijfhand is waarschijnlijk moeilijker dan wisselen van afzetbeen’, zegt Van der Steenhoven. ‘Maar het is niet te verwachten dat hij met links meteen dezelfde coördinatie en explosiviteit heeft als met rechts.’

De verspringer is ook voorzichtig. In Marokko hoopt hij op een afstand tussen ‘7.80 en 7.99’. Maar zijn zelfvertrouwen groeit met de dag. ‘Veel mensen vonden mijn plan een hoop blabla. Maar je moet durven geloven’, zegt hij in het Engels.

Dan spreekt hij zijn enige Nederlandse woorden. ‘Alles kan.’

Meer over