Afkopen

HET aantal Nederlandse slachtoffers is de afgelopen dagen weer schrikbarend toegenomen...

Binnengekomen met stip natuurlijk de geknapte christenen van CDA tot SGP. De roomse Hoop Scheffer sprak als een dominee uit het artikel-31-reservaat, de gereformeerde Van der Vlies vouwde de handen als kardinaal Simonis. Allebei haast oecumenisch geschokt.

Had mevrouw Borst overigens welbewust aan Jezus Christus gedacht toen ze in het paasweekeinde aan NRC Handelsblad vertelde hoe ze de euthanasiewet had volbracht?

Ik denk het niet. Ze lijkt me als sociaal-liberaal bijbelliefhebber een uitgesproken Mattheus-type, en volgens dat evangelieboek heeft de gekruisigde alvorens te sterven alleen maar met luide stem iets geroepen dat niet nader wordt aangeduid. Zie ook Bach. Bij Marcus ('slaakte een luide kreet') en Lucas ('Vader in uw handen beveel ik mijn geest') is er trouwens evenmin sprake van volbrenging. Alleen Johannes zou het gehoord hebben. Eén op de vier dus. Is dat voldoende bewijs om mevrouw Borst van blasfemie te beschuldigen? Zo maak je haar ook nog tot slachtoffer.

Maar goed.

Oudere slachtoffers waren natuurlijk al de boeren, wier koeien geruimd zijn. Niet omdat de beesten zich te pletter zouden hebben verveeld (ofschoon ze op stadsmensen vaak die indruk maakten), ook niet zozeer omdat ze ziek, laat staan ongeneeslijk zouden zijn geweest, maar in het kader van de internationale landbouweconomie. Treurig voor die mensen. Kok heeft weliswaar beloofd dat we ze als samenleving niet in de steek zullen laten, en ze hebben al vier of vijf miljoen van een televisie-actie gebeurd, maar is dat erkenning, verwerking en spijtbetuiging genoeg?

Altijd het grote punt bij Nederlands leed.

Dat het bij de veehouderij zou blijven, leek me meteen al een illusie. Het ene ongerief haalt ten slotte vanzelf het andere uit.

Al snel na de uitbraak van de crisis hoorde je klachten binnenkomen uit de hoek van de Rijksdienst voor Vee en Vlees, waar ze bij nacht en ontij uit hun bed werden gebeld om met de elektrospuit, de injectienaald of een ander moordwapen naar weer een nieuw getroffen compartiment van het land af te reizen.

Gisteren waren ze uitgenodigd door Sonja Barend: een tafel vol mannen die het misschien nog nét redden, maar vraag niet wat ze allemaal al hebben doorgemaakt. Sonja vroeg het natuurlijk wel, en nipte aan hun verschrikkelijke ervaringen als een kind aan een glas ranja.

Dat wordt volgende week dus gegarandeerd een B & W-aflevering vol politie, want dat is blijkens waarschuwende woorden van de politievakbond de volgende aanstormende categorie, waarvan de arbeidsonaangename overuren nu al schril afsteken tegen de rechtens verworven atv- en vakantiedagen. Vermoeidheidsverschijnselen, stress, huwelijksproblemen en burn-out zijn aan de orde van de dag. De Riagg-telefoons staan roodgloeiend, maar er is geen personeel om ze aan te nemen.

En sinds eergisteren dus de varkenshouders - wat zoals bekend de ergsten zijn, zo niet in termen van slachtofferschap dan toch in termen van contestatie. Hun pijprokende voorman heeft zich alweer bijna metterwoon in de studio's van Hilversum gevestigd (thuis in z'n kapitale villa op de Veluwe is er tussen de zich in ijltempo vermenigvuldigende varkens toch geen plaats meer), om in elke actualiteitenrubriek zijn eisen aan Brinkhorst aan te scherpen, want van 55 gulden per big - hij heeft er dertigduizend, dus dat zijn er over een paar dagen al gauw vijftigduizend - kan hij z'n mercedessen niet onderhouden.

Opkoopregeling!

Zou dat niet ook een oplossing zijn voor al die andere problemen?

Oorlogsslachtoffers, dwangarbeiders, Indischgasten, varkenshouders, veeboeren, RVV'ers, politieagenten en christenen - als we die nou eens in één klap allemaal afkochten?

Het zal een paar centen kosten, maar ik zeg altijd maar: belofte maakt staatsschuld.

Meer over