Afdrachten Surinaamse goudsector onvindbaar

De Surinaamse regering heeft de afgelopen jaren honderden miljoen euro's aan inkomsten uit goudroyalty's niet verantwoord op de begroting. Onder meer de royalty's die het Canadese goudbedrijf Iamgold vanaf 2004 aan de staatskas heeft afgedragen, zijn tot aan 2011 onvindbaar in de cijfers die zijn voorgelegd aan het Surinaamse parlement; de Nationale Assemblee.

VAN ONZE VERSLAGGEVER JEROEN TROMMELEN

AMSTERDAM - Dit blijkt uit een analyse van de Volkskrant. De gaten in de begroting kunnen het gevolg zijn van zowel slechte boekhouding als van corruptie. Het Surinaamse ministerie van Financiën wil niet ingaan op vragen over de goudinkomsten van de Staat door de huidige en vorige regering. Ook de Centrale Bank van Suriname wil er niets over kwijt.

Samen met de inkomsten van het staatsbedrijf Staatsolie zijn de inkomsten uit de goudsector sinds 2010 de belangrijkste inkomstenbron voor het land. De waarde van het gewonnen goud bedroeg volgens het ministerie van Financiën in 2011 ruim 1,5 miljard dollar (1,12 miljard euro).

Ruim eenderde hiervan werd opgebracht door het Canadese mijnbedrijf Iamgold, dat als enig internationaal bedrijf een goudmijn exploiteert in de provincie Brokopondo. De rest van het goud wordt opgedolven door kleine en middelgrote goudbedrijven die grotendeels in Surinaamse handen zijn.

Alle producenten dragen verplicht twee tot vier procent van de opbrengst af als royalty aan de Staat. Waar dit geld is gebleven, is een raadsel. De post royalty uit goud verscheen pas vorig jaar als raming op de begroting. Voor de jaren daarvóór zijn daarin geen inkomsten opgegeven.

Tussen 2007 en 2011 betaalde Iamgold volgens eigen opgave ruim 115 miljoen dollar (82 miljoen euro) aan royalty's, naast 345 miljoen aan andere belastingen en dividend. In 2010 en 2011 bedroegen de royalty's respectievelijk 32,2 en 35,7 miljoen dollar. Afgaand op de hoeveelheid gedolven goud zouden de kleine goudmijnen minstens een zelfde bedrag aan royalty moeten betalen. Of dat is gebeurd en waar het geld is gebleven, valt niet te achterhalen.

Ook financieel specialisten en belastingexperts van het Surinaamse parlement kunnen desgevraagd niet achterhalen waar de goudinkomsten zijn gebleven. Een deel is waarschijnlijk geïncasseerd door staatsmijnbedrijf Grassalco, zegt een directeur van een Surinaamse bankinstelling die niet met naam genoemd wil worden. Grassalco int de royalty's en moet weer tachtig procent afstaan aan de Staat, die binnen het bedrijf wordt vertegenwoordigd door de ministeries van Financiën en Natuurlijke Hulpbronnen. 'De transparantie van de begroting is echter een groot probleem', zegt hij.

pagina 22 en 23 Goud is niet het enige wat zoek is. In Suriname wordt geklaagd over 'de corruptiebevorderende begroting'.

undefined

Meer over