Acteur Huub Stapel kan nog jaren vooruit

THEATER Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus * * * *..

DRONTEN Na amper vijf minuten roept iemand al uit de zaal: ‘En jij, Huub?’ En acteur Huub Stapel (55) geeft gewoon antwoord. Dat hij al 38 jaar met dezelfde vrouw is, twee zonen heeft en ja, dat mag best katholiek en uitzonderlijk zijn in de wereld waarin hij beroepsmatig verkeert. Zojuist is hijzelf in de Meerpaal in Dronten begonnen met de vraag wie verliefd, getrouwd, gescheiden of ontrouw is. Doordeweeks gekleed, in spijkerbroek, zwarte blouse en dito jasje, bespeelt Stapel zijn publiek als routineus cabaretier en stand-up comedian. Hij benadrukt wáár hij speelt (‘Kom op, in Dronten wordt toch ook gescheiden?’) en met wie: vooraan vraagt hij toeschouwers naar hun naam.

Stapel heeft in Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus lekker materiaal te slijten. Hij brengt een theatertekst gebaseerd op de gelijknamige bestseller van John Gray, een herkenbaar relaas vol misverstanden over de liefde en inzichten in man-vrouwverhoudingen. Op een tafeltje met lessenaar ligt de tekst, als geheugensteuntje. Maar meestal drentelt hij enthousiast over het podium, gul strooiend met grappen en wetenswaardigheden. Hij geniet zichtbaar van zijn onemanshow en zijn interactie met de zaal. En hij toont zijn schat aan spelerservaring in de timing van opgerekte gedachtenpuntjes (‘Suggereer dus nooit ik zeg nóóóit ‘).

De relationele inzichten zijn niet nieuw – eerder cliché – en dus herkenbaar. De voorbeelden zijn allemaal verschijningsvormingen van één klassiek misverstand: ‘Dat we in de liefde geven wat wij zelf willen krijgen in plaats van wat de ander wil ontvangen.’ Gray’s boek is al tien jaar oud en kent talloze even succesvolle opvolgers. De kracht van Gray’s analyse is zijn evolutionaire verklaring zonder veel moralisme (‘Niks is hier fout, niks is hier goed’). Het gedrag van mannen en vrouwen is biologisch anders gemotiveerd, punt. Stapel doorziet die kracht. Hij bewaart het lekkerste tot het laatst (‘seks’), hij ontziet zichzelf niet, maakt van zichzelf geen grotere charmeur dan de doorsnee man en noemt de dingen bij hun naam.

Tegenover een enkele flauw grap staat een scherpe tong in reacties. De metaforen mogen weinig diepzinnig zijn maar ze werken wel.

Stapel mijdt ingewikkelder onderwerpen als jaloezie en vreemdgaan. Mogelijk houdt hij die onder de hoed voor een opvolger. Want duidelijk is dat Stapel met deze succesformule nog jaren vooruit kan. Keurig getrouwd of niet.

Annette Embrechts

Meer over