Absurde collage van macht en sex in de badkamer

Boom door Beatrice Graumann en Hilleke Ozinga. Veemtheater, Amsterdam, tot en met 16 juli. Tournee...

Aan het slot ligt de enige heer uit het gezelschap gevloerd op een betegelde zerk. Als goochelaar was hij net aan een serie trucs begonnen, maar zijn assistente weigerde dienst en ging hem te lijf. Heel even doet het badkamerinterieur denken aan een abattoir. Zou het hier dan toch allemaal draaien om de eeuwige strijd tussen de seksen?

De voorstelling Boom is ontstaan uit improvisaties. Mimespeelsters Hilleke Ozinga en Beatrice Graumann vormen een vast koppel dat eerder furore maakte met Squares of Innocence, waarin het ook al ging over macht en sex. Ditmaal begonnen ze met het idee van een badkamer. Een plek waar je even kunt terugtrekken om je te bezinnen.

In de loop van het werkproces veranderde die badkamer in iets devoters: een 'kostbare momentenkapel'. Dat bood kennelijk meer spelmogelijkheden. Dat het badkamerdecor desondanks is blijven staan, nemen we op de koop toe. Is het soms niet geestig dat twee bidets de enige zitplaatsen zijn? En is Ozinga geen fraaie rondleidster, die met mierzoete stem alle details van de ruimte nader verklaart?

Al snel slaat de voorstelling op hol. De speelsters veranderen in gezichtloze barbies, Graumann is een vraatzuchtige regisseur en Rob Groothof verkracht als soldaat een van de dames. Bij gebrek aan soepele overgangen is de betekenis van al die ideetjes me totaal ontgaan.

De spelers hebben zich kennelijk zo vastgebeten in het materiaal dat ze de samenhang uit het oog verloren. Er resteert een absurde collage waarin meligheid het laatste woord heeft. Acteertalent heeft het drietal zeker in huis, maar zonder het houvast van een overkoepelend idee komt dat nauwelijks tot zijn recht.

Marian Buijs

Meer over