Aapmannen

KEVIN TOMA

Apichatpong Weerasethakul

in een interview met de Volkskrant

Een prinses-uit-duizend-en-één-nacht die door een meerval wordt bevredigd, aan de rand van een in maanlicht glinsterende waterval: het is een van de vele surrealistische scènes uit Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives en zeker de meest sprookjesachtige. Uncle Boonmee, met afstand de vreemdste, meest surrealistische Gouden Palm-winnaar van de laatste jaren, is een film waarin de wonderlijkste beelden vanzelf, zonder directe samenhang op je af komen stromen - geestverschijningen, roodogige aapmannen en wat niet al. De Thaise regisseur Apichatpong Weerasethakul (1970) baseerde zijn vijfde, wonderbaarlijke speelfilm op een boek dat hij ooit van een monnik kreeg, over een man die terugkijkt op de verschillende levens die hij heeft geleid, altijd weer in dezelfde noordoostelijke regio van Thailand. Hij wilde het boek al langer verfilmen, maar moest eerst de durf vinden om in het verhaal te snoeien en meer persoonlijke accenten toe te voegen. Zo verwerkte hij in het verhaal veel herinneringen aan zijn vader, die net als oom Boonmee aan een nierziekte overleed. Ook putte Weerasethakul uit alle filmtradities die hem lief zijn. De ene scène is opgezet als een typische soapserie, met de volgende verwijst Uncle Boonmeenaar de avonturenfilms van Indiana Jones. De abstracte films van Stan Brakhage zijn eveneens als referentiekader van de partij. Zo veel toespelingen zouden een leeg, kil citatenspel kunnen opleveren, maar Uncle Boonmee is juist een heel warme, persoonlijke film, die je helemaal in zijn eigen werkelijkheid opslurpt. Mits je er de juiste concentratie voor opbrengt, want traag en loom zijn Weerasethakuls films altijd.

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (Apichatpong Weerasethakul, 2010).

Arte, 22.00-23.55 uur.

The Bourne Ultimatum

(Paul Greengrass, 2007) Na The Bourne Identity (2002) en The Bourne Supremacy (2004) heeft Jason Bourne nog steeds zijn naam te zuiveren, stukjes identiteit terug te vinden, trauma's te verwerken en corrupte praktijken binnen de CIA te ontmaskeren. Een missie die gepaard gaat met veel, heel veel virtuoos vormgegeven actiegeweld. Razend knap is het, hoe Greengrass en zijn team in de actiescènes de chaos tot een maximum opvoeren en toch de verhaallijn strak vasthouden. En dan slagen ze er ook nog eens in om van Jason Bourne zo'n complex personage te maken - met dank aan hoofdrolspeler Matt Damon natuurlijk. Uitgekotst en opgejaagd door de buitenwereld en opgeslokt door zijn innerlijke demonen, terwijl hij misschien wel als enige de wereld kan redden: Jason Bourne is de Batman van het actiegenre.

SBS6, 20.30-22.30 / 22.45-22.55 uur.

Rammbock: Berlin Undead

(Marvin Kren, 2010) Een uurtje griezelen op zijn Duits, het blijkt alleraardigst uit te pakken in deze Berlijnse variant op het zombiegenre. De Duitse hoofdstad wordt belegerd door bloeddorstige ondoden; we maken het mee aan de hand van de wat duffe Michael (Michael Fuith), die eigenlijk alleen maar zijn ex-vriendin terug wil. En vervolgens in haar typische Berlijnse woning opgehokt raakt met het hulpje van de gezombificeerde loodgieter. Knap gebruik van die locatie, wanneer Michael zich van keuken naar kruipruimte, via zolders en dakranden een weg naar buiten baant. En dan is Rammbock waarschijnlijk ook de enige zombiefilm waarin het virus met zelfbeheersing valt te remmen en waarin netjes 'gezondheid' wordt gezegd als iemand niest.

ZDF, 0.30-1.30 uur.

undefined

Meer over