5 redenen waarom u Kamoga Hassan moet leren kennen

Kamoga Hassan (29) is directeur van het lgbt-filmfestival Queer Kampala International Film Festival (Queer-KIFF), dat vorig weekend werd gesloten door de politie.

Rob Vreeken
null Beeld Berto Martinez
Beeld Berto Martinez

1. Hij doet niets wat in Oeganda verboden is

Hassan noemt zichzelf 'queer', maar dat is niet illegaal. Volgens de wet (nog uit de Britse tijd) zijn alleen mensen strafbaar die worden betrapt op 'tegennatuurlijke seks'. Een nieuwe, veel strengere antihomowet werd in 2014 door het Hooggerechtshof ongeldig verklaard. De doodstraf voor homo's was toen al uit het wetsontwerp verdwenen. Ook op het filmfestival gebeurde niets onwettigs. Er werden documentaires vertoond en een enkele korte speelfilm. Toch viel de politie op de tweede dag binnen omdat er 'homoseksuele propaganda' zou worden gemaakt en porno vertoond. De bezoekers hadden net op tijd het pand verlaten.

2. Hij is vastbesloten het festival later deze maand voort te zetten

Er is immers nog anderhalve dag aan film te gaan. Dat moet dan wel gebeuren op de manier waarop ook het allereerste Queer-KIFF werd georganiseerd, in december vorig jaar. Op een geheime locatie, zonder publiciteit, met gerichte uitnodigingen aan een selecte groep bezoekers. Een garantie is dat niet: vorig week had de politie er tenslotte ook lucht van gekregen.

3. Hij maakt zelf films, vooral documentaires

Hassans eerste korte film was My Opinion, kort na de moord in 2011 op homoactivist David Kato.De ontluikende lhbt-beweging in Oeganda was geschokt. Een paar maanden eerder had het sensatieblaadje Rolling Stone een lijst gepubliceerd met de namen van vermeende homo's, onder wie Kato, onder de kop 'Hang ze op!' Hassan vroeg Oegandezen naar hun mening. Zijn eerste lange film, Outed: The Painful Reality, heeft een vergelijkbaar thema. In 2014 publiceerde het tabloid Red Pepper de namen van tweehonderd 'top-homo's', veelal met foto's en persoonlijke details. De film gaat over een van hen, John Alex Kigozi. Hij verloor zijn baan en zijn woning en werd door een groep mannen gedood.

4. Hij heeft offers gebracht en voelt zich niet veilig

Mishandeld is Hassan nooit, maar op internet wordt hij voortdurend bedreigd. Hij woont op een geheim adres. Ook zakelijk gezien heeft zijn idealisme hem veel gekost. Zijn videobedrijf voor huwelijksreportages raakte bijna failliet doordat klanten weg bleven. Met zijn familie heeft hij geen contact meer, een lot dat veel homo's, lesbiennes en transgenders in Oeganda treft. 'Dat is wel erg verdrietig', zegt hij telefonisch vanuit Kampala. 'Echt veilig voel ik me niet, maar ik ben bevoorrecht. Ik praat met de media, de wereld kent mijn verhaal. Dat beschermt me. En ik kan reizen. Ik maak me meer zorgen om degenen die onbekend zijn, die niet het land uit kunnen.' Zij, zegt hij, zijn de reden dat hij in Oeganda blijft. 'Door hier weg te gaan zou ik hen verraden.'

5. Zijn favoriete films? Geen twijfel mogelijk

Milk, over de in San Francisco vermoorde politicus Harvey Milk, en Paris is Burning, een portret van de drag queens in New York in de jaren tachtig.

Meer over