Zoenen

Natuurlijk zijn we het erover eens dat er spoedig een eind moet komen aan de gewoonte een enigszins bekende (vrouw-man, vrouw-vrouw, man-man buiten de homosfeer lijkt op te rukken) met drie zoenen te begroeten en na afloop van het samenzijn ook weer met drie zoenen gedag te zeggen....

Dat het hoog tijd is voor een andere aanpak, blijkt uit het feit dat sommigen al proberen de stap naar vier zoenen te zetten. Afgezien van de verwarring die dat teweegbrengt - die vierde verloopt meestal stroef omdat de beoogde ontvanger zoveel gulheid nog niet helemaal ziet aankomen en dus met enige dwang tot het in ontvangst nemen van een onverwacht cadeautje moet worden bewogen - blijkt hieruit dat er sprake is van inflatie. Wat ooit als gulheid moet zijn ervaren, wordt nu alweer als zuinigheid beschouwd.

Het is daarom nu tijd er iets aan te doen. Nu kan het nog. De ontstaansgeschiedenis van het triozoenen (het zal ooit met één zijn begonnen, maar hebben we een overgangfase van twee beleefd of gingen we direct over naar het begroetingsritueel van Midden- en Oost-Europese regeringsleiders die soms met evenveel liefde een oor lijken te willen afbijten?) is nu even minder interessant. Het gaat om de vraag hoe we de neerwaartse spiraal van grenzenloos zoenen doorbreken.

Iemand opperde: één keer, maar dan wel goed, dus recht op de mond. Het is een oplossing met de charme van de eenvoud. In sommige gevallen is het bovendien een aantrekkelijke gedachte, met als enige nadeel dat dan direct toch weer de deur wordt geopend naar meer, maar meestal zal men op deze manier een verrassing uitdelen die de ontvanger enkele seconden in verbijsterde verstijving brengt, wat lang genoeg is om op weg naar de volgende te kunnen gaan.

Er blijven nu nog genoeg vragen over. Kan in het geval man-vrouw de vrouw in dit vooralsnog explorerende stadium veilig het initiatief nemen, of dient ze zich om misverstanden te voorkomen voorlopig nog afwachtend op te stellen? Hoe ondervangen we het lippenstiftprobleem (daarvoor was het luchtzoenen een uitkomst). Hoe bij vrouw-vrouw? Hoe bij man-man? Moeten de lippen strak op elkaar en dient de adem ingehouden te worden?

Maar het grootste probleem lijkt toch: met wie te beginnen. Met mijn nichtje van 13? Laf, en beter van niet, lijkt me. Die van 15 komt eerder in aanmerking, maar het blijft kruimelwerk en je kunt er nog steeds problemen mee krijgen. Een oude tante? Een goede vriendin? In een flink gezelschap, zodat iedereen meteen de bedoeling begrijpt, of juist in kleine kring, om er voorzichtig in te komen?

Beter één zoen op de mond dan vier in de lucht - het klinkt toch eenvoudig.

Meer over