Het Eeuwige LevenMark Elbers (1969-2021)

Zelden kwam iemand zo dicht in de buurt van The King als de Nuenense Elvis

Het was in 2003 dat Mark Elbers al zijn moed verzamelde en besloot zijn uitvoering van Peace in the Valley van Elvis Presley op te sturen naar Ray Walker, 15 jaar achtergrondzanger van ‘The King’. Walker geloofde zijn oren niet. Zelden was iemand volgens hem zo dicht in de buurt van de stem van Elvis gekomen als Elbers, beter bekend als de ‘Nuenense Elvis’.

Iwan Tol
Mark Elbers Beeld Stephan Janssen
Mark ElbersBeeld Stephan Janssen

‘Toen Ray het nummer draaide voor andere bandleden uit die tijd, zeiden ze: waarom laat je ons dit horen? Hier zijn we toch zelf bij geweest? Ze dachten dat het het origineel was’, zegt echtgenoot Peggy. Walker nodigde Elbers uit voor een bezoek aan Amerika, onder meer om Graceland te bezoeken, het landgoed waar Presley begraven ligt. Tussen de twee ontstond een hechte vriendschap.

Net als de echte ‘King of Rock and Roll’, 42 jaar oud geworden, stierf Elbers op jonge leeftijd: 52 jaar. Na een mooi maar zwaar leven, dat werd gekenmerkt door gezondheidsproblemen en sterfgevallen in zijn familie (twee broers en zijn zus). In moeilijke tijden was er altijd Elvis.

Die liefde voor ‘The King’ had hij van zijn broer Mat meegekregen, die de hele dag muziek van Elvis draaide. ‘Mark viel zelfs in slaap met Elvis. Het kon niet anders of hij werd ook met het virus besmet’, zegt Peggy. Elbers bleek dezelfde warme, donkere stem als zijn idool te hebben, die vooral goed uit de verf kwam bij diens meer ingetogen gospelnummers.

Elbers was geen Elvis-imitator, benadrukt Arthur Morpey, oprichter en bassist van Calling Elvis Tribute, de band waarmee Elbers sinds 2018 optrad. ‘Hij wilde geen karikatuur zijn, met een glitterpak en nep-bakkebaarden. Het ging hem om de stem en de intentie. Als je hem hoorde zingen, was het gewoon Elvis.’

In 2003 raakte Elbers halfzijdig verlamd, nadat hij door zware apneu ‘s nachts zuurstoftekort had gekregen. Tijdens zijn revalidatie, waarbij hij opnieuw moest leren lopen en praten, besloot hij zich volledig te richten op zijn zangcarrière. Hij trad onder meer op op muziekfestival Paaspop en in een uitverkocht de Effenaar, het poppodium van Eindhoven.

Op speciale Elvis-dagen zong hij met The Imperials en The Stamps Quartet, de voormalige begeleidingsbands van Elvis, evenals met Glen D. Hardin, in de jaren zeventig de pianist bij Elvis. In Nashville nam hij met Ray Walker een album op met Elvis covers. Het waren de absolute hoogtepunten uit zijn carrière. ‘Mark wilde zoveel mogelijk mensen die met Elvis hadden opgetreden een hand hebben gegeven’, vertelt Peggy. ‘Dichter bij Elvis kon hij niet komen.’

Dat Elbers als Elvis-zanger vooral een goed bewaard geheim in Brabant bleef, is volgens zanger/bassist Morpey te wijten aan zijn bescheidenheid. ‘Hij was niet iemand die de deur platliep in Hilversum.’ Geld dat hij met optreden verdiende, gaf Elbers vaak voor een groot deel weg aan goede doelen, meestal zwerfhonden.

Vorig jaar april stak hij de hardwerkende zorgmedewerkers van het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven een hart onder de riem door vanaf de parkeerplaats voor hen te zingen. Een jaar later lag hij zelf in het ziekenhuis met corona. Hij overleefde het niet.

Zijn uitvaart, compleet met zangers en een gospelkoor, was via een livestream te volgen op YouTube. ‘Het leek net een staatsbegrafenis’, vertelt zijn vrouw. Het bedrijf dat de registratie verzorgde kon naderhand zien vanuit welke landen er was gekeken naar zijn uitvaart. Eén persoon had vanuit Amerika ingelogd. Ze hoefde niet te raden wie dat was.

Meer over